we moeten rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan.... Net terug van een week in Chartres, Frankrijk voor een studiereis ben ik nu in mijn ouderlijk huis aan het stressen om op tijd weg te gaan naar de volgende bestemming, Zuid-Frankrijk. M.a.w.: ik ben wéér een week weg! Lekker vakantie vieren, leuke dingen doen...en hopen op lekker weer natuurlijk.
Sander zit lekker backstage op Paaspop met Van Dik Hout, Di-rect en Dreadlock Pussy, omdat hij eerder op de avond heeft staan beuken met Lianan Shee. Strontlazarus natuurlijk, heeft (naar zijn zeggen, ik sta niet garant voor de realiteitswaarde van het nu volgende aantal) 20 kratten grolsch beugel gevonden. En loopt nu de koning te rijk met drie flesjes in zijn zakken en één in zijn hand de Di-rect limo te bewonderen. Ze mogen hopen dat hij dat ding niet onderkotst, hehe:o)
Kortom: sander zit verdomme een zwaar feestje te bouwen ZONDER MIJ! En dat gun ik hem natuurlijk wel, túúrlijk. MAAR IK VIND HET NIET LEUK WANT IK WIL OOK!!!
Na mijn werk liep ik voor een snelle hap de macdonalds in. Aangezien ik zo platzak ben als je maar platzak wezen kan, ging ik voor de dubbele cheeseburger met franse frietjes voor maar twee euro. Het stemmetje dat dienst doet als geweten vertelde me dat ik snel eens wat gezonder moest gaan leven, maar ik wilde het niet horen. Ik had honger. En terwijl ik in een behoorlijk tempo van de kassa richting uitgang liep, werd ik aangesproken. ‘Mag ik je iets vragen?’, vroeg een jongen die me in de verste verte niet bekend voorkwam. ‘Ben jij Kristel van kris.magalles.nl?’. Holy shit, ik werd herkend! De persoon in kwestie bleek Terence, een jongen die ook een site als deze bijhoudt. Gelukkig kende ik zijn site, anders had ik me knap voor lul voelen staan;o)
Toen we gezellig in gesprek raakten, gebeurde er iets aan de kassa. Vier jongens waren schijnbaar rustig hun bestelling aan het doorgeven aan een treurig uitziend macdonaldsmeisje. Totdat één van die gasten het blijkbaar niet eens was met de afschaffing van een aanbieding. Waarna hij met één voorwaartse beweging van beide armen, ===hopsa=== de kassa bijna op de tenen van het treurige macdonaldsmeisje gooide. *DENG*. Het meisje trok spierwit weg en de vier jongens gaven geen krimp. De dader liep zó relaxt weg dat je het idee kon krijgen dat hij in plaats van een kassa op de grond te hebben gegooid net terugkeerde van een cruise over de Atlantische oceaan. Klootzak. Het meisje trilde op haar spillebeentjes en de macbedrijfsleider kwam aanlopen. Hij tilde de kassa op, zette deze weer op z’n oude plekkie. En liep weg! Hij liet dat arme meisje gewoon verder werken voor de overige drie huftertjes. Klootzak #2 in tha house. De kassasmijter was rustig gaan zitten en stak een peuk op. Hij keek alsof niemand hem iets kon maken. En niemand maakte hem iets.
De wereld draaide door, in het gebruikelijke ritme. Maar ik vroeg me af wat er nodig zou zijn om die wereld eens even stil te zetten, om onszelf een flinke klap op de kop te geven en de vraag te stellen: Waar zijn we in godsnaam mee bezig?
Ik realiseerde me dat zo’n moment niet zou komen, dat het utopisch was. En at mijn burger.
Ineens was het daar. Een inmiddels redelijk afgekloven stokje werd me aangereikt door Gryts. Wow. Of ik de vragen die aan het stokje hingen even wilde beantwoorden, zoals Saaikoe, Mhuupet, Doucheputje, Egodrama, Frank en Heijblok ook al hadden gedaan. Nou, dat wil ik bestwel doen. Een vreemd kijkje in mijn wereld.....hehe....
1. Hoe laat gaat jouw wekker? Bij voorkeur helemaal niet
2. Wat is de laatste film die je hebt gezien? Natural Born Killers. Voor de tweehonderdnegenendertigste keer. En het blijft mijn alltime favorite. Ik wil leren meppen zoals zij mept!
3. Welk nummer kun je niet meer horen? Dat nummer met ‘cant get my head around you, can’t stand to be without you’ van die, ehm…..*braak*
4. Als er leven na de dood is, dan... Ga ik daar eens even flink misbruik van maken. Mijn wangedrag in dit leven valt dan vast wel weer te compenseren met iets liefs in het volgende. Toch?
5. Heb je een terugkerende droom? Hallo?! Nee, natúúrlijk niet. Ik ben een creatief wezen, ik droom artistiek verantwoorde dromen met allerlei visioenen enzo. En die zijn éénmalig.
6. Wat is het smerigste dat je ooit gegeten hebt? Alle soorten zogenaamd ‘bijzondere’ kazen. Ze smaken zoals ze stinken. Jugh.
7. Wie staat er onder de A van je mobiel? Absolutely casting. Die ik nog steeds een keertje moet bellen….best handig zo’n lijstje. Het brengt je op ideeën!
8. Ben je wel eens vreemdgegaan? Ja. Maar niet met een andere jongen. Dus dat telt niet.
9. Heb je ooit wel eens een sekslijn gebeld? Haha, meer dan eens! Met een paar vriendinnetjes van de basisschool groep 7 in een telefooncel gaan staan en dan een zo laag mogelijke stem opzetten. Of een zo hoog mogelijke. Afhankelijk van het soort nummer dat we draaiden. Jammer dat je ineens écht moest gaan betalen, want we hebben de grootste lol gehad met een kwartje!
10. Pepsi of Coke? Geen van beiden. Ik háát prik in drankjes. Dat veroorzaakt oprispingen. En ik ben niet zo goed in de omgang met oprispingen.
11. Heb je wel eens een gat in de markt bedacht dat toch al bleek te bestaan? Ja. Bacardi limon. Wij mixten al lang limoensap met bacardi en cola. (zonder limoensap vond ik die troep sowieso niet te zuipen). Toevallig.
12. Wat niemand van je weet is... Dat ik eigenlijk helemaal niet zo’n open boek ben als ik lijk.
13. Welk tijdschrift lees je op de WC? Meestal lees ik boeken op de weecee, omdat ik er anders geen tijd voor maak. Ben momenteel bezig met de dagboeken van Kurt Cobain, de wereld van Sofie en muziektijdschrift Samsonic. Ik kan tijdens het poepen ook heel geobsedeerd staren naar de 3D poster die aan de deur hangt. Na twee jaar zag ik eindelijk wat ik al die tijd had moeten zien. Daar heb ik een hoop kilo’s fecaliën aan gespendeerd. Eureka.
14. Wat is je favoriete smaak ijs? Meloen
15. Als je een superheld zou zijn, dan was je... Kris Magalles.
16. Welke kleur tapijt ligt er in je slaapkamer Zwart. (oh nee, ‘antraciet’, zei de verkoopster, ‘we verkopen geen zwart. Dat bestaat niet.’ Tssssk)
17. Wanneer was de laatste keer dat je loog? Ik lieg nóóit! Echt niet!
18. Aan wie geef je het stokje door? Ik geef het stokje door aan Lotte, van bleudy heul. Omdat ze anders vast jaloers wordt dat Bleudy Gryts het wel in heeft mogen vullen en zij niet;))
Druppelsgewijs komen de eerste 'inzendingen' op mijn virtuele deurmat vallen, ondanks dat ik niet zo lief ben geweest. Mijn dank daarvoor! Dus bij deze de eerste blik op de mensen die zo stoer zijn geweest hun plaatje op te sturen....(voor extra info kun je met de muispijl op het plaatje gaan staan, en zie. Het is een wonder!)
Christiaan:
Bloody Lotte
Renee:
Nou jij nog! (neehee, niet naar vietnam gaan!! Mij een plaatje sturen! Jézus!)
'hmm.. ik weet niet of je hier veel inzendingen op gaat krijgen. er is een reden dat je de vreselijkste dingen ziet, weetje. na zo'n intro gaan niet at te veel mensen hun vreselijke koppie fijn naar jou doorblaffen. ik niet in ieder geval. ' Groot gelijk heeft hij, die horse ....ik ben soms een beetje niet zo lief. Laten we zeggen 'met een scherp randje'. En ik wil nog wel eens vergeten dat zoiets mensen af kan schrikken. Dus hierbij een rectificatie:
Ik vind jullie heel lief en leuk en aardig enzo. Serieus. En ik laat jullie steeds naar mijn koppie kijken. Dus nou was ik gewoon bestwel benieuwd hoe jullie er eigenlijk uitzien in het eggie. Dus. Als jullie willen mogen jullie me een mooie foto sturen. Graag zelfs. En het is mooi als in: retegezellig, stoned, idioot, met extra's, naturel, naakt, gekleed, met een snotje aan je vinger, uitpuilende visse(n)ogen.... Jij. In vol ornaat. Of niet natuurlijk. Wat jij wilt. Ik vind alles prima, echt!! MAAR STUUR ME NOU EENS WAT!!!!!
Er zijn weer wat links toegevoegd onder het kopje 'vriendjes en vriendinnetjes' (inderdaad, een duffe verwijzing naar bassie&adriaan;). Twee leuke webgebeurens die de moeite waard zijn een bezoekje te brengen. ( Mar10e en Nobody here )
Het valt me de laatste tijd overigens steeds meer op hoe verschrikkelijk weinig echt leuke sites er te vinden zijn in de weblog-hoek. De meeste schrijfsels vind ik crappy, saai en simpel. De meeste sites onoverzichtelijk en flets. En van de meeste camplaatjes krijg ik spontaan de neiging om mijn computer na te kijken op eventuele virusinfecties die een verdraaid beeld zouden kunnen geven van de werkelijkheid. Damn.
Maar sommige mensen hebben het wél begrepen. Dit meisje heeft het goed gedaan. Met zo'n lekkere kop moet je wel plaatjes schieten en die op het net gooien. Vind ik.
En jij? Is jouw kop de moeite waard om aan een paar 100 mensen te laten zien? Zo ja, zeg het me dan. Stuur me een mailtje en we gaan die kop van jouw eens even breed uitmeten op kris.magalles.nl! :))
Van een vriendin kreeg ik een boek in mijn handen gedrukt, ‘de ontembare vrouw’. ‘Moet je lezen joh! Er staan zúlke mooie verhalen en wijsheden in, echt te gek!’. Ik zat aan de bar in coffeeshop Meneer Jansen, één van mijn lievelingsplaatsen in Den Haag, en begon de achterflap aandachtig uit te pluizen. (…)Een gezonde vrouw heeft veel weg van een wolf: zij is robuust, vol levenskracht, levenschenkend, zich bewust van haar territorium, inventief, loyaal, zwervend. Maar raakt een vrouw gescheiden van de wilde natuur, dan wordt haar persoonlijkheid schraal, zwak, schimmig en spookachtig.(…) Tering zeg, dat was lachwekkend. Hardop vroeg ik het mezelf af. ‘Haha, ik ken een hoop dingen die schraal kunnen zijn, maar een schrale persoonlijkheid? Nouja zeg…Hihi’. Een gast die naast me aan de bar hing en de eigenschap heeft zo droog te zijn als de Sahara in de zomer vond dit ook maar vreemd. ‘Het is hoog tijd voor, ehm…..PersoonlijkheidsLabello…hehe’.
Haha…het duurde een uur voor ik mezelf weer enigszins bijeen kon rapen en me aan de bar kon vastklampen om mezelf terug te hijsen op de barkruk. Goddomme…wéreldgrap!
Heb je wel eens het idee dat je eigenlijk helemaal geen reet weet van die gekke webloggers? Dan is dit je kans om daarin verandering te brengen! Een betere weblogkennis begint bij jezelf! Test je kennis Nu. Je zult er geen spijt van krijgen....
Nee, ik heb me niet laten tatoeëren. Been there, done that:) Het was tijd voor iets nieuws.
In de geweldige shop On Edge heb ik mijn gezellige oorlelletjes op laten rekken. Jawel. Van een gaatje dat zo’n 0.6 mm doorsnee is, ben ik naar zegmaar 3 millimeter gegaan. Dat betekent in de praktijk: twee keer oprekken in één keer. Om even pijnlijk te illustreren wat er dan precies gebeurt….er worden twee naalden (eerst één van ik dacht 1,6 mm, en dan één van 3.0 mm) volgesmeerd met glijmiddel (nooit gedacht dat zo’n goedje nog eens op mijn oorlel terecht zou komen, maargoed) en ongeveer zo lang -------------------------------------------- door je oor heen gejast. Het resultaat? Ik verwijs u met liefde door naar het camplaatje. Mijn dank is het mooie meisje van On Edge zeer erkentelijk omdat ze zo lief is en precies vertelt wat er gebeuren gaat.
Zo. Ik heb weer wat nieuws en iedereen mag het weten….Ik voel me stoer!!
Best leuk hoor, die lieve schatten van katten van mij....Maar als gaya zich weer eens uitgebreid begint te wassen terwijl ze bovenop mijn hand en muis zit, wordt ze toch wel erg vervelend! Ik wilde dat ze eens op de échte muizen zou gaan zitten....
Acht maanden lang ben ik drie dagen per week naar datzelfde leuke plekje gegaan. En dat zal ik bestwel missen. Echt hoor. Maar ik heb het wel GEHAALD! In een razend, magnifiek en dodelijk goed gesprek met mijn docentbegeleidster kwamen de cijfers naar voren.... 8.....8......8.....en een 8,5....
Haha, eat this! Kristel blij! Eindelijk weer eens andere onderwerpen op deze site;)).....Wat een Opluchting!
Soms heb ik er gewoon geen zin meer in. Een gevoel van ongenoegen dat maar niet uit mijn onderbuik verdwijnen wil. Ik Wil Weg. Weg. Eruit. Om nooit meer terug te keren. Irrationele gedachten schieten door mijn hoofd. Het is gewoon kut allemaal. Ik wíl dit helemaal niet meer doen. Het is Genoeg. Over. Uit. Basta. Krijg de tering allemaal in het plat Haags. En de kramp aan je kloten erbij. Bekijk het lekker. Ik doe aan deze onzin niet meer mee. Ik nok, kap, stop. Exit voor Kris. It’s been fun. It’s been great. And now it’s over.
En dan. Dan is er ineens weer dat punt waarop ik me realiseer: ik moet dit afmaken. Al is het maar een klein verschrompeld deeltje grijze cellen dat wakker geschud wordt en de impuls weer te pakken krijgt. Kris, je moet dóór. Haar los, tieten vooruit en gáán.
Schrijf nou gewoon dat extra stuk verslag dat ze van je vraagt, geef ze gewoon wat ze horen willen. Lik kont met trots. Het is de enige manier om te krijgen waar het uiteindelijk toch om draait in dit hele gebeuren: een klotepapiertje dat bewijst dat mijn hersencellen op een redelijk tempo wat pruttelwerkzaamheden verrichten. En dat ik daar vervolgens op een enigszins acceptabele manier verbanden in kan ontdekken. En deze dan tot uiting kan brengen. Dus.
Bij deze mijn op HBO denk -en werkniveau doordachte tot extreme uiting gebrachte conclusie van vandaag onttrokken aan verschillende verbanden en verbintenissen die voortvloeiden uit mijn grijze massa : Damn. Fuck this shit!
Het is zover....ik ben kláár!!! Check de tijd even wil je....niet te geloven toch?!! Ik heb in willekeurige volgorde: pijn in mijn rug, prikkende ogen, muisarm, zere billen, hangogen en bloeduitstortingen op mijn vingertoppen. Maar dat geeft niks (ahum. Hoe bedoel je het understatement van 't jaar..)....
Want ik ben kláár met al die kloteverslagen! En als ik wat doe, doe ik het goed. Ze zien eruit om je vingers bij af te likken. De teksten zijn zakelijk doch smeuig...De lay-out is strak maar niet duf. Jahaaa.
‘Het maakt gewoon geen sénse wat ze zegt man!’ ‘Dat begrijp ik wel, maar je moet haar natuurlijk ook niet teveel forcen. Laat haar die shit gewoon in een notebook zetten man, dan kan je afterwards checken wat haar nou precies dwarszat. Dan kan je haar op haar eigen woorden grabben, weetjewel?’ ‘Op die manier hebben we al geprobeerd ermee te dealen, maar, weetjewel, it just doesn’t work man!’ ‘Dat is niet Okay, dat is plain kut zeg.’ ‘I know….maar laten we kappen man, ik word hier helemaal depressed van. Laten we weer terug gaan op de Business , dat zal me vast weer op cheeren.'
Dat hoor ik achter me in de tram. En ik kan alleen maar denken aan het cup-á-soup mannetje dat om drie uur weer normaal gaat lullen. Laat het voor deze guppen alsjeblieft eeuwig drie uur zijn…
