Pas in zijn 14e levensjaar begon Patrick zich een beetje te interesseren voor de gitaar. Zijn oudere broer André had destijds een akoestische gitaar en zodoende is de interesse in dit instrument meer en meer gaan groeien. Zeker toen André als verjaardagskado een Spaanse (oefen)gitaar aan Patrick gaf.
Als oefenmateriaal werden liedjes zoals Egyptian Reggae (Jonathan Richman), Mull of Kintyre (Wings), House of the Rising Sun (The Animals)  en Denis (Blondie) gebruikt om de vingers wat losser te krijgen en sommige gitaarakkoorden onder de knie te hebben. Al zelf lerende en desondanks zonder les te hebben genomen raakte Patrick toch steeds meer geïnspireerd in de wonderen van het gitaarspel en besloot zich hier verder in te gaan verdiepen.
Na verloop van tijd werd de Spaanse gitaar (hij heeft hem nog steeds!) verruild voor de elektrische gitaar. Met het verkopen van zijn Yamaha FS1 (uiteraard opgevoerde) brommer kwam de Gibson The Paul in het vizier. Daarna was de tijd uiteraard rijp voor de volgende stap en volgden verscheidene hobby - bandjes.
Zo heeft Patrick ook nog zelfs samen met Michael Pilarzcyk (toen toetsenist en nu beter bekend van RTL Autowereld etc.) voor een korte periode in een band gezeten. Vervolgens is het een beetje rustig geweest. Maar na het bekende
“geen tijd meer” en “het vaderschap” werd Patrick samen met een aantal collega's op een gegeven moment toch weer geveld door het “zullen we weer eens een band vormen virus” en is er een heuse “bedrijfs” band ontstaan.
Bij een optreden met deze “bedrijfs” band in maart 2006 in het Open Podiumcafé van de Boerderij te Zoetermeer werd Patrick uiteindelijk door Rob Lubis ”ontdekt”.
Sinds oktober 2006 behoort Patrick tot de kern van Marabunta.