1972
2006
Gerry Lubis
In Indonesië is Gerry zijn carrière begonnen. Als 17 jarige jongen was hij zanger bij de, in die tijd, bekende band in Jakarta namelijk Arsianti. Deze band was vaak op de TVRI (Indonesische TV zender) te zien en genoot in Jakarta e.o. een grote populariteit net als de bekende groep KoesPlus. Groot was zijn verdriet toen hij naar Nederland moest vertrekken in 1966. Aangekomen in Nederland was hij al snel bevriend geraakt met de Haagse muziek wereld en 3 jaar later werd hij zanger/gitarist bij de populaire band The Nightbreakers uit Zoetermeer. Samen met de gebroeders Pattiselano, Rob en Ron, en met Jules Makadoero, Martin Dijkstra en Onno, genoten zij grote bekendheid bij veel indische verenigingen in heel Nederland. In september 1972 verlieten Gerry, Jules en Onno The Nightbreakers om een andere band op te richten en een andere muzikale koers te varen. Marabunta (een rode mier in Zuid-Amerika) werd de nieuwe band.  Samen met Rob Lubis, Ron Makadoero en Cynthia Lubis, begon de band aan een reeks successen in de jaren 70 en werd de band een begrip. Gerry was (en is nog steeds) de onbetwiste leider van Marabunta. Hij was toen de zanger, de geluidsman, de regelaar, de gitarist, de techneut van de band. Dat is hij nog steeds. Aangezien hij het meeste verstand heeft van het hele PA gebeuren, is hij ook vaak de pisang. In de regel heeft hij alles reeds opgesteld als de andere bandleden arriveren voor een optreden (wel makkelijk). Maar aangezien muziek zijn lust en zijn leven is, vindt hij het prima zo. De andere bandleden ook (!). Na de succesvolle jaren zeventig is hij in de jaren 80 doorgegaan met Marabunta zij het in een gehele andere bezetting. Ook in de jaren 80 heeft hij succes met de band. Begin jaren 90 is de band ontbonden. In die tijd werd Gerry door veel groepen gevraagd om in te vallen maar ook om te jammen met andere bekende indische muzikanten. In 2005, nadat Rob Lubis de band Challenge heeft verlaten, is Gerry back on the road again. Samen met de mannen uit de glorie tijd, Onno, Rob en Martin, aangevuld met Patrick en de blaas muzikanten, Viktor en Christof, is Gerry begonnen aan zijn “tweede jeugd”. Het heilige moeten ligt natuurlijk al heel ver achter hem maar de motivatie en de passie is, zoals bij de rest van de bandleden, nog steeds aanwezig.