nederlands                english



de franse bezetting

Op 11 juni 1798 bezette Napoleon de Maltese eilanden. Al binnen enkele dagen hadden de meeste Ridders Malta verlaten, hun bezittingen grotendeels achterlatend. Alle bezittingen van de Ridderorde werden door de Fransen geconfisqueerd.

De capitulatie van de Ridders in 1798, afgebeeld op een telefoonkaart van Maltacom De troepen van Napoleon komen aan land

Ondanks de belofte van de Fransen dat de positie van de kerk in Malta niet zou worden aangetast, werden er al snel kloosters gesloten en kerkschatten in beslag genomen. De oppositie tegen de Fransen groeide en al op 2 september vond de eerste opstand plaats. Aanleiding was een veiling van bezittingen van de kloosterkerk van de Carmelieten in Mdina. De Fransen trokken zich terug in Valletta en verloren hun controle over het Maltese platteland. De Maltese opstandelingen waren te zwak bewapend om de Fransen uit Valletta te kunnen verdrijven en zochten steun bij de Engelsen.

De Carmelieten kerk in Mdina, waar de opstand tegen de Fransen begon Standbeeld van Dun Mikiel Xerri, één van de leiders van de opstand tegen de Fransen

de engelse blokkade

In oktober 1798 bereikte een eerste Brits eskader Malta. Lord Nelson, de Engelse admiraal, besloot de Fransen door middel van een blokkade tot overgave te dwingen. Ondertussen ondernam het Maltese verzet pogingen om Valletta in te nemen, maar slaagde daar niet in. Eén van de leiders van de opstand, Dun Mikiel Xerri, werd door de Fransen gevangen genomen en geëxecuteerd. De blokkade duurde tot 5 september 1800, toen het verzwakte Franse garnizoen capituleerde.

een britse kolonie

Aanvankelijk wisten de Engelsen niet goed raad met Malta. Bij het Verdrag van Amiens (1802) werd bepaald dat de Ridderorde terug zou keren, maar daar voelden de Maltezen niets voor. Ze verzochten de Engelsen om in Malta te blijven, hetgeen gebeurde, maar van het bedongen zelfbestuur kwam niets terecht. Malta werd bestuurd als een Britse kroonkolonie.
In de loop van de 19e eeuw werd Malta steeds belangrijker voor de Britten. Vooral na de opening van het Suezkanaal bleek Malta een perfect steunpunt, zowel voor de Britse vloot, als voor de Britse handel. De Maltese economie leunde sterk op de Britse vloot, maar de meeste Maltezen profiteerden daar weinig van. De armoede onder met name de plattelandsbevolking was groot. Op 7 juni 1919 brak er een volksopstand uit tegen de Engelsen naar aanleiding van een verhoging van de broodprijzen.

Chadwick Lakes, een reeks kleine stuwdammen aangelegd door de Britten Droogdok nr. 1, aangelegd in 1848 in Dockyard Creek

politieke ontwikkelingen

Sinds 1849 bestond er een regeringsraad, waarin weliswaar een aantal gekozen Maltese vertegenwoordigers zitting had, maar ze waren in de minderheid. Bij de grondwetswijziging van 1887 werd bepaald dat de gekozen leden van de Raad de meerderheid zouden vormen, maar in 1903 werd dat weer teruggedraaid. De invloed van de Maltezen op de politiek bleef zeer gering, totdat in 1921 een Maltees parlement werd opgericht. De jaren dertig kenmerkten zich door een politiek zeer instabiele situatie, waarin de bevoegdheden verschillende malen werden ingetrokken.

Royal Opera House in Valletta, ontworpen door Edward Middleton Barry in 1860 Royal Opara House, in 1942 verwoest door een Duitse bominslag

de tweede wereldoorlog

In de Tweede Wereldoorlog werd Malta, als Brits steunpunt, zwaar onder vuur genomen door zowel de Italianen als de Duitsers. Met name Valletta en de Drie Steden liepen veel schade op. De oorlog bracht de Engelsen en de Maltezen dichter bij elkaar. Op 15 april 1942 verleende de Engelse koning George VI de Maltese bevolking het George Cross, voor hun trouwe en moedige steun aan de Engelsen.

Gouverneur Lord Gort overhandigt het George Cross aan Sir George Borg Demonstratie voor onafhankelijkheid

onafhankelijkheid

Na de Tweede Wereldoorlog, in 1947, werd er zelfbestuur ingevoerd, maar begin jaren zestig werd duidelijk dat de twee grootste politieke partijen onafhankelijkheid nastreefden. Dat gebeurde in 1964. Malta bleef echter in het Britse Gemenebest en erkende de Britse vorstin als staatshoofd. Dat veranderde in 1974, toen Malta een republiek werd met een eigen president aan het hoofd. In 1979 vertrokken de laatste Britse troepen van het eiland.
De huidige Maltese regering, die wordt gevormd door de Nationalistische Partij onder leiding van Dr. Edward Fenech Adami, streeft naar aansluiting van Malta bij de Europese Unie. De socialistische oppositie van Dr. Alfred Sant is daar echter op tegen.

Het Siege Bell monument in Valletta Engelse invloed is nog op veel plaatsen aanwezig - telefooncel in Gharb op Gozo

 tips voor bezoekers

De Victoria Linie is een verdedigingsmuur die door de Engelsen is aangelegd aan het einde van de 19e eeuw. U kunt een mooie wandeling maken langs grote delen van de muur, die loopt van Fomm ir-Rih tot Madliena. Onderweg ziet u verschillende forten. Fort Mosta kan op maandagochtend worden bezocht.

De vele forten rond Valletta dragen nog sporen van de Engelse periode, zoals Fort St. Elmo, Fort St. Angelo, Fort Manoel, Fort Tigné en Fort Ricasoli. In Fort Rinella is het grootste kanon dat ooit gebouwd is, met een gewicht van 100 ton en daterend uit 1884. Regelmatig worden er gekostumeerde voorstellingen georganiseerd die het 19e eeuwse fort doen herleven. In de buurt is ook het Rinella Movie Park.

Er zijn diverse oorlogsmonumenten in Malta, onder andere in Floriana. Daar is ook het RAF-monument. In Valletta is de Siege Bell, een monument dat in 1992 door koningin Elisabeth is ingewijd.

In Valletta zijn twee oorlogsmusea: het War Museum in Fort St. Elmo en de Lascaris War Rooms in de vestingwerken van Valletta. Verder is er in Valletta een audiovisuele show die aan WO II gewijd is, de Wartime Experience.

In Ta' Qali, bij het handwerkcentrum, is het Aviation Museum met een collectie militaire vliegtuigen. Ta' Qali was in de Britse tijd één van de Britse militaire vliegvelden.

Eén van de kerken die in de Tweede Wereldoorlog is getroffen, is de Koepelkerk van Mosta, die tot de grootste koepels van Europa wordt gerekend en gebouwd is in de 19e eeuw. De Duitse bom die de koepel doorboorde ontplofte niet, hetgeen beschouwd wordt als een wonder. Een replica van de bom kunt u zien in de sacristie van de kerk.


terug home verder


Home - Introductie - Prehistorie - Romeinen - Middeleeuwen - Ridders - Engelsen - Foto's - Quiz