Home   
Info 
Damkalender
Tiental  
Virtuele ratinglijst

Onderlinge

 

Archief
Overige clubs in Utrecht
UDG/Vriendenkring
Speellocaties
Links
Clubbladen
         

      

Damvereniging Ons Genoegen Utrecht

Ons Genoegen - Dammend Tilburg 4-16

Dammend Tilburg is sinds dit jaar de combinatie van TDV en Micone, en duidelijk van plan te promoveren. Met 150 ratingpunten meer gemiddeld waren de verwachtingen dan ook niet hooggespannen.

Al snel kwamen we op een 4-0 achterstand. Wim Vlooswijk speelde een uitstekende partij tegen Jimmy Depaepe maar strandde in het zicht van de haven door een niet al te moeilijke, maar wel enigszins verrassende combinatie. Ook Gerard Morsink kon het niet bolwerken tegen Thijs van den Broek (ratingverschil ruim 350 punten), maar had tussendoor, zoals achteraf door Toine Brouwers aangegeven, wel een schijfwinst kunnen forceren na een wat nonchalante opbouw van Van den Broek. Auke Zijlstra trof in Yves Vandeberg als een van de weinige een gelijkwaardige tegenstander. Aukes opening mislukte engiszins, en via een aantal ruilen probeerde hij het evenwicht te herstellen. Zo stond er al gauw een acht om acht stand op het bord, waarin Auke iets zorgvuldiger moest opbouwen, maar niet in problemen kwam.

Hierna volde een nederlaag van Johan  Strous. Johan trof in Johan Coorevits als enige een beduidend zwakker tegenstander, en hij zette hem dan ook gedecideerd van het bord, de superieure opbouw bekronend met een dam. Een moment van damblindheid leidde echter tot een goedkope damvangst, waarna Johan met een schijf minder kansloos was. Peter Meijler werd door Toine Brouwers langzaam in een steeds slechtere positie gemanouvreerd, en toen hij in een schone hekstelling terechtkwam was verlies onvermijdelijk.

Cock van Wijk stelde de nederlaag nog even uit door via een kleine combinatie van Martijn de Leeuw te winnen. De overgebleven stand was hoogstwaarschijnlijk nog remise (aldus Kingsrow), in elk geval nadat Cock nog een schijf ruilde, maar Martijn vond de remise ook bij analyse niet, dus opgelegd was het zeker niet. Ruud Klaarenbeek speelde een degelijke partij, waarin hij steeds iets beter stond, en Mehmet Yöney zich gedwongen zag een remisecombinatie te nemen.

Hierna volgden nog drie verliespartijen. Arne, die tot nu toe alles gewonnen had, trof in Sébastien Duplouy een tegenstander die hem bestreed zoals Arne zelf het liefst speelt. Een afwachtend speltype waarbij uiteindelijk van Arnes zwakke korte vleugel werd geprofiteerd. Zowel Toys Sheoratan als Peter Kolkman, die inviel voor Wouter van Beek, speelden lange tijd een gelijkwaardige partij, maar gingen na de veertigste zet toch nog onderuit.