Home   
Info 
Damkalender
Tiental  
Virtuele ratinglijst

Onderlinge
Archief
Overige clubs in Utrecht
UDG/Vriendenkring
Overvecht
Speellocaties
Dammen in Utrecht
Links
             

      

Damvereniging Ons Genoegen Utrecht
 
Leids Damgenootschap - Ons Genoegen Utrecht  13-7
 
Voor Ons Genoegen startte de Bondscompetitie met de lastige uitwedstrijd tegen LDG uit Leiden. De reis pet auto duurde wat langer dan gepland, maar zo klokslag 12 uur zaten de OG-ers toch nog achter de borden. Daar bleek al snel dat de Leidenaren scherp waren. Good-old Lex den Doop ondervond dat als eerste. Na een half uurtje spelen bleek een ruiltje naar de rand te falen op een 2-om-3 doorbraak naar 10.  Met een schijf minder vocht Lex nog lang door, maar de ervaren Hans Kreder liet de buit niet meer lopen.
Laveerklassiek in het duel van Henk van Snippenburg tegen H.Dekker. Laatstgenoemde gebruikte veel tijd en net op het moment dat Henk grip kreeg, begin hij een onnauwkeurigheidje waardoor Dekker zich los kon ruilen. Hij had wat voordeel, maar door tijdgebrek stemde hij in met remise.
Invaller Henk Doedenes aan bord 10 (hij verving de grieperige Wouter van Beek) speelde een klassieke partij tegen H.Winkel. Deze had meer temporeserve, maar meer dan remise zat er toch niet in.
Auke Zijlstra trof de versterking van LDG, Ed Holstvoogd. Deze speler kwam over van DOS en is aan de bovenste borden een lastige speler om van te winnen. Flankspel van beide zijden, maar het evenwicht werd niet verbroken , al moest Auke wel even oppassen in de laatste fase.
Wim Vlooswijk had het erg lastig tegen André van de Kwartel. Vanuit de klassiekachtige opening werd Wim over het centrum teruggedrongen en kwam zwaar onder druk. André kwam op dam, maar na een paar offers van Wim bleek het eindspel toch remise.
Lex van Amerongen trok ten aanval tegen Hans Tangelder. De omsingeling bleek niet erg kansrijk, maar toch verwaterde het voordeel van Lex in het late middenspel. En in tijdnood kreeg Lex te maken met een meerslag keuzeslag met daarna een doorbraak naar dam van Hans. Het eindspel was vermoedelijk remise, maar na de tijdnoodfase wikkelde Hans het tric-trac eindspel naar winst af.
De hoop op een goed resultaat was daarmee wel verkeken voor OG, het was nu zaak de schade te beperken.
Jan Jacobs trok ten aanval tegen Maurits Meijer, maar deze ruilde die er snel af en schakelde over naar klassiek. De linkervleugel van Jan kwam vast te staan, maar aan de andere vleugel werd Maurits vastgezet. Een onduidelijke stand waar de beste kansen voor Jan waren. Maar door vermoeidheid kon hij de beste zetten niet vinden en verloor later een schijf. Na de 1e tijdcontrole werd dat voordeel door Meijer in winst omgezet.
Ook teamleider Cock van Wijk had het moeilijk tegen de taaie Jan Slingerland. Deze had er net een week dammen opzitten in Zeeland en was in goede vorm. Toch pakte Cock vanuit de opening voordeel, maar durfde in het middenspel een centrumomsingeling niet door te zetten. Jan switchte naar gesloten klassiek en miste zelfs een thematische 4-om-4 naar dam. Daar kwam Cock goed mee weg! Even later zat er weer een dam in voor Jan, maar deze was remise. Jan had 't niet gezien en speelde scherp door. Twee zetten later zat er weer een verrassende dam in voor Jan, deze was echter ook remise. Jan bleef doorspelen, maar in een 5-om-5 stand kwamen de matadoren dan toch remise overeen.
De partij van de dag was te zien op bord 1, waar Arne van Mourik de Leidse meester Evert Bronstring trof. Arne kwam vanuit de opening onder druk, maar op z'n eigen onnavolgbare wijze hield hij de zaak toch in evenwicht. In tijdnood volgde toch een foutje, waardoor in een 6-om-6 stand Evert ineens een kansrijk eindspel kreeg. Maar Arne ging er nog eens goed voor zitten en via een finesse met het opspelen van z'n laatste wachter bereikte hij toch remise. Mijn applaus heb je Arne!
Als laatste was Arie Schwartz nog bezig. Hij trof in Henk Meester een oude bekende. Na langdurig laveerspel kwam Arie op z'n linkervleugel onder druk, maar na de 1e tijdnoodfase vond ie een mooie truc om het fragiele evenwicht te handhaven. Wat mismoedig moest Henk even later dan toch in remise berusten.
Het geheel overziende is er maar een conclusie te trekken: Ons Genoegen is er niet aan te pas gekomen en de 13-7 nederlaag is dan ook verdiend