17-1-2009 Leids Damgenootschap - Ons Genoegen 8-12

Er werd tegen Leiden flink om de punten gestreden. De overwinning van invaller Gerard Morsink op de op papier sterkere Hans Tangelder gaf de doorslag.

Gerard Bakker was als eerst uit. Hij liet een damcombinatie toe, waarbij hij zelf ook naar dam doorbrak en een gelijkwaardige stand met beiden een dam en 5 schijven overbleef. Terecht werd dan ook tot remise besloten. Hierna volgde een remise van Henk van Snippenburg na een partij met de nodige ruiltjes, waarin het nooit echt spannend werd. We kwamen op achterstand door een nederlaag van Lex van Amerongen. Hij had de lange vleugel van Hein van Winkel vastgezet, maar werd opeens geconfronteerd met een onpareerbare combinatiedreiging. De stand kwam meteen daarna weer in evenwicht doordat Arie Schwartz een keurige overwinning boekte door in een zes om zes goed het centrum te bezetten. Lex den Doop speelde een rustige klassieke partij, en zo stond het halverwege 5-5.

Gerard Morsink viel in voor Wim Vlooswijk, die een begrafenis had. En hij deed dit met verve. In het late middenspel nam hij (met zwart) een voorpost op 28, waarmee de stand van tegenstander Tangelder in tweeën werd gespleten. Hierna liep Gerard naar dam en won probleemloos. Wouter van Beek bereikte enig voordeel tegen Evert Bronstring, maar koos in het middenspel niet de meest kansrijke voortzetting waarna het snel remise werd. Bij analyse in de trein terug konden we ook bij beter spel geen sluitende winst vinden. Arne van Mourik kreeg tegen Hans Kreder licht voordeel, maar onvoldoende om te winnen. Auke Zijlstra won wel. Hij had een wat onflexibele centrumstand, die door Jan Slingerland tamelijk effectief werd omsingeld, tot hij in de tijdnoodfase naar de rand ruilde. Hierna gaf het centrumoverwicht snel de doorslag. Op het moment van ruilen had hij ook met twee keer achterlopen Auke kunnen dwingen tot een damcombinatie, waarbij hij zelf leek door te breken en bovendien een schijf won. Ook deze stand werd bij de terugreis in de trein stevig geanalyseerd, waarna bleek dat de dam toch goed was. Cock van Wijk kwam met groot nadeel de tijdnoodfase uit, maar nadat Harry Dekker verzuimde het sterke veld 27 te bezetten sleepte hij er nog een moeizame remise uit.