23-2-2008 Ons Genoegen -DVSB 2 14-6

Voor ons stond er niets meer op het spel, maar DVSB moest winnen om de nacompetitie te ontlopen. Al  gauw werd duidelijk dat hun dit niet ging lukken. Auke Zijlstra was als eerste uit, nadat Henk de Groot schijf 24 slecht verdedigde. Ook Wouter won makkelijk na een foutief offer van Jelmer Martens. Het werd zelfs 6-0 door een overwinning van Lex van Amerongen op Henk Vogelenzang de Jong. Lange tijd was dit een klassiek duel waarin niets aan de hand leek, tot Lex opeens het initiatief naar zich toe trok en via de tussenloop 26-31 de partij besliste. De eertse remise kwam op naa van Lex den Doop, die in een klassiek duel tegen Jerry den Os nooit echt voordeel kreeg. Cock van Wijk speelde ook remise. Hij had een prachtige stand waarbij tegenstander Ton van der Ploeg helemaal aan de rand stond. Van der Ploeg had wel enkele combinatiedreigingen, waardoor Cock (wellicht iets te vroeg) besloot een schijf te offeren om door te breken. Winst zat er daarna niet meer in. De stand werd op 10-2 gebracht door Arne van Mourik, die tegen Wim Bor eigenlijk weinig bereikte, tot Wim in het late middenspel de verkeerde formatie opbouwde en vastliep. Uit de diverse slechte eindspelen koos hij daarna niet de meest kansrijke. Hierna liet DVSB nog een overwinning aantekenen: Leo van der Laan won van Henk van Snippenburg. Henk werd wat teruggedrongen, en durfde na een achterloop niet dicht te zetten (hoewel dat bij analyse slecht maar toch speelbaar bleek) en offerde een schijf voor doorbraakkansen. Arie Schwartz speelde tegen Cees Binnenkade een keurige remise. Binnenkade speelde een aanval die door Arie vakkundig werd omsingeld. Spannend was het bij de partij van Wim Vlooswijk tegen Gerard van Niel. Er waren dreigingen over en weer, en in de tijdnoodfase miste Wim de beste voortzetting. Hierna bleef een eindspel over dat beter was voor Van Niel, maar toch simpel remise. De laatste twee punten kwamen op naam van Arnout Mossink, die won van Dick Roelofs. Arnout speelde strategisch een goede partij, waarbij schijf 50 een cruciale rol speelde. In het eindspel bleken beiden echter niet zo bedreven: Eerst had Arnout een gewonnen 4 om 2 stand, maar door de schijf waarmee hij een combinatiedreiging had op te spelen gaf hij Roelofs weer de mogelijkheid remise te maken. Tot twee keer toe verzuimde hij dit, en liep vervolgens tussen met een 1 om 2 met damvangst tot gevolg.

Deze overwinning brengt het eindresultaat op 13 uit 11, na een slechte seizoenstart heeft dit toch nog een vierde (of mogelijk vijfde; de uitslag van Hattem-Bunschoten is nog niet bekend) tot gevolg. Als we tegen de laag geklasseerde ploegen niet zoveel punten hadden laten liggen hadden we mee kunnen doen om de titel.