Stompwijk in oude foto's van huizen, portretten en uitzichten

Foto's van en voor Stompwijkers. Een foto van een huis een portret van een man of vrouw uit Stompwijk, zij worden geplaatst voorzien van een commentaar. Voor foto liefhebbers, genealogie beoefenaars, emigranten en belangstellenden voor lokale geschiedenis!
e-mail Aad Janson.



This page is powered by Blogger. Isn't yours?
 
Web YOUR DOMAIN NAME
donderdag, maart 30, 2006
 
In deze blog is het al diverse keren aan de orde geweest. De bruggen in Stompwijk. We hebben ophaalbruggen genoemd, kwakels en draaien.

Ik verkeerde altijd in de veronderstelling dat bij ieder erf aan de vaart gelegen één brug hoorde. En vaak hoorde de brug bij meerdere erven. En eigenlijk is dat nog zo.

En dan hier een uitzondering. Een ophaalbrug en onmiddellijk ernaast een kwakel. Beide bruggen hoorden bij elkaar. De ophaalbrug werd uiteraard opgehaald als er een schip moest passeren. Dat ophalen werd op sommige dagen wel een heel gedoe. Er werd wat afgevaren en iedere keer die brug ophalen en weer neerlaten, dat was toch iedere keer weer een hele klus. Dan was het dus veel handiger om een kwakel te hebben, dan kon die ophaalbrug gewoon opgehaald blijven. Maar wat te doen als je voor de uitvoering van je bedrijf toch echt een grotere ophaalbrug nodig had? De oplossing, gewoon twee bruggen pal naast elkaar. En de ophaalbrug pas gebruiken als je hem echt nodig hebt.


[Met dank aan J. Bregman.]

De foto is gemaakt bij de huizen aan de Dr. van Noortstraat 57 en 59. Deze foto is trouwens niet te vergroten, omdat ik geen scan heb kunnen bemachtigen in een hoge resolutie. Toch groot genoeg voor een goede indruk.


donderdag, maart 23, 2006
 
Vroeger had je pas winters! In 63 moest je in de winter iedere ochtend minstens 10 centimeter ijs uit de bijt hakken, omdat je anders een boete kon krijgen. En de rijp lag op je gestikte deken. Sterke verhalen? Dat van die rijp weet ik zelf nog en de buurman lag inderdaad iedere dag de bijt open te hakken, want, stel je eens voor dat er een brand uitbrak.
Nog een ietwat zwaar aangezette anecdote. Tegenwoordig zijn die jongelui maar watjes. Dikke laarsen, fleece gevoerde skibroeken, handschoenen met ingebouwde verwarming, en ga zo maar verder, nee dan wij, zo'n beetje na de oorlog. Wij maakten sneeuwforten in onze korte broek, enne .. zonder zeuren hè! En een lol dat we hadden, de hele buurt deed mee.



[Met dank aan Mw. Janson - van Santen.]



[Met dank aan Mw. Janson - van Santen.]

De foto's werden ongeveer 60 tot 65 jaar geleden gemaakt net over de Hoge Brug, de waaghals bovenop de sneeuwberg is naar verluidt Henk van Kampen. De foto's hebben helaas een beetje te lijden gehad van de tand des tijds, maar vooral op de grotere versie zijn de gezichten nog wel te herkennen denk ik.


woensdag, maart 15, 2006
 
Het moet in 1882 zijn geweest dat de bewoners van de drie molens in Stompwijk verhuisden. In dat jaar werden de molens namelijk afgebroken en moesten de molenaars verhuizen en zelfs uitzien naar ander werk. Gelukkig werd in die dagen het molenaarsschap veelal gecombineerd met ander werk, het boerenbedrijf. Mijn verre voorouders vertrokken naar Zoeterwoude en richtten zich toen op enkel een boerenbestaan. Van hun verhuizing, per schip, gaat in de familie nog het verhaal dat bij het verlaat aan de Jan Koenensloot het schip water maakte en sommige opvarenden in de consternatie in de plomp vielen.

Het werk van de drie molens werd overgenomen door een stoomgemaal dat ongeveer op dezelfde plaats als de eerste molen werd gebouwd. Een tijd lang werd het gemaal De Volharding bediend door de familie Van der Pijl. Als we zo deze foto bekijken, die ik met toestemming van de site van Martien van der Pijl heb gehaald, dan moeten we toch constateren dat het huidige gemaal de nodige veranderingen heeft ondergaan. En niet alleen het gebouw of het pomp/maalwerk, ook de waterweg van of naar het gemaal toe is behoorlijk aangepast.

Op de fotosite van Martien van der Pijl staan nog meer foto's die voor een flink deel in Stompwijk zijn gesitueerd. Ik zou zeggen, ga eens kijken.



[Met dank aan Martien van der Pijl.]

Op de foto zien we:
Het poldergemaal de Volharding aan de Stompwijkseweg, v.l.n.r. Beth, Maarten, Opa van der Pijl het hondje Sjenny en Willem van der Pijl.


woensdag, maart 08, 2006
 
Foto's vanuit de lucht. We hebben foto's gemaakt uit vliegtuigen en foto's gemaakt uit de kerktoren. Hier weer zo'n mooie luchtfoto uit een vliegtuig gemaakt. Op dit moment kan ik de foto niet tonen in een hogere resolutie, maar dat komt er misschien nog wel eens van. Het is een foto van het huis "Ons Hoekje" rechts en de omgeving links daarvan. We zien de ophaalbrug, maar de kwakel die daar naast heeft gelegen is al verdwenen.
Ik vermoed dat de foto er een is in de reeks foto's die vlak na de oorlog van Stompwijk werd gemaakt. De hoogte is zo ongeveer gelijk aan de hoogte van de foto die ik eerder plaatste (2 februari 2006). Er zullen vast en zeker nog wel meer foto's uit die reeks bestaan. U begrijpt, ik houd mij aanbevolen.

Wat zien wij zoal:
Het was mooi weer, de was droogde aan de lijnen. De foto is tussen twaalf en twee gemaakt, let op de schaduwen! Precies in het midden van de foto een beetje bovenaam zien we een donkere vlek in het weiland. Wat zou dat nu geweest kunnen zijn? Het zou een plek kunnen zijn waar zo nu en dan (huis)vuil werd verbrand. Vuil dat niet werd opgehaald. Of gebeurde dat toen nog helemaal niet? Eind jaren vijftig begin jaren zestig verbrandde mijn vader zelf nog zo nu en dan wel rommel en vuil. Maar alleen 'als de wind goed stond' (de polder in dus). Misschien is het een lege mestvaalt? De tuinen liggen er strak bij en zullen ongetwijfeld goed bemest zijn geweest. Misschien is de vrouw of het meisje, op het pad linksonder de vlek, er naar toe op weg. En de kans is groot dat het schuurtje links van de vlek in het weiland een varkenshok is. Dat pleit er voor dat de vlek een mestvaalt is trouwens. Op de foto staan waarschijnlijk nog twee personen. Een net onder de mestvaalt en een bij de hoek van het huis (toen bewoond door de fam. Groeneweg) net tegenover de brug.



[Met dank aan Jaap Bregman (USA).]

Frans Jansen maakte bij deze foto de volgende observaties:
Ik schat dat de foto in mei gemaakt is. De kastanjeboom van de familie Bregman staat in bloei. In 1947 was de zomer uitzonderlijk mooi. Misschien is het wel mei 1947. De datering van net na de oorlog komt vanwege de jonge kastanjeboompjes voor de huizen nr. 51 en 53. De oude bomen zijn in de oorlog gesneuveld.
De foto laat de huizen zien van dr. van Noortstraat 49 (toen fam. Gerrit Hilgersom), dr. van Noortstraat 51 fam. Van Rijn - Van Der Helm, Annie (mijn moeder), nr. 53 fam. Van Vliet-Van Santen (kon toen ook al fam. Groeneweg zijn (even nazoeken nog), nr. 55 fam. Van Veen-Kneppers, nr. 57 fam. Cor van der Zeijde, later fam. Cor Janson, nr. 59 fam. Bregman (van Carla).
De zwarte vlek op de foto is de mestvaalt van Bert Onderwater, getrouwd met Dora Verberg (dr. van Noortstraat 58 (nu nog Sjaak Jansen). Hij bezat drie stukken land achter en naast het schuurtje. Het schuurtje en omliggend hekwerk was de zogenaamde bocht. Dit is de plaats waar de koeien werden gemolken. In het schuurtje stonden ook koeien die gemolken moesten worden. Het kan ook als varkenshok dienst gedaan hebben, maar dat weet ik niet meer. Ik denk dat de kinderen op de foto van familie van Van Veen zijn (Cor, An, Piet, Bep, Geert, enz.).
links boven op de foto is de tuin van Jan Heppe te zien. Jan Heppe was getrouwd met Antje Verberg (zus van Dora Verberg). Zij hebben lang gewoond in het huis van Theo van der Meer, naast de vissers van Veen. Jan Heppe was toen een zogenaamde "koude tuinder" met platglas. Later is er een verwarmde kas gebouwd. Achter elke huis is wel een moestuin te zien. Eigen voedselvoorziening was zo net na de oorlog een groot goed.
De was wappert vrolijk in de wind, zo ook tussen de nummers 49 en 51. Onder de was van nr. 49 is nog een klein bleekje te zien. De plaats waar de was gedroogd en gebleekt werd. De werking van het gras deed de was witter worden.
Ook zijn er nog diverse stoepen te zien (nr. 51 en 55). Toen was het spoelen van de was in de vaart nog gewoon, maar zou in de jaren 50 met de komst van de wasmachine en het vuiler worden van het water snel afnemen.

Frans vult zijn opmerkingen hierboven in een later bericht nog wat aan:
De tuin van Jan Heppe, was waarschijnlijk toentertijd nog van Jaap Langelaan. Jan Heppe heeft hem opgevolgd.

Nog een andere lezer, Jan Janson [inderdaad een (zeer ver) familielid; zijn betovergrootvader was een broer van mijn betovergrootvader, of iets in deze orde], heeft zich gebogen over de vlek in het weiland. Hij bedacht dat het een mestvaalt moest zijn, omdat er altijd een afvoergeultje was van mestvaalt naar sloot. En inderdaad rechts van de vlek loopt een geultje naar de sloot!


woensdag, maart 01, 2006
 
Ik heb al eerder een fotootje van Freek van der Helm geplaatst en hierbij nog maar eens drie van zijn aan mij ter beschikking gestelde foto's. De eerste foto is een prachtig portret van zijn grootmoeder Cornelia Wilhelmina Schrader, zij trouwde met Adrianus Jozef van der Helm en verhuisde in de jaren dertig van de vorige eeuw met hem van Stompwijk naar Hilversum.



Op 30 maart 2005 plaatste ik een reeks foto's van de familie Schrader-Van Rijn. Op een van de foto's is een uitgebreide familie te zien met kinderen en ouden van dagen. Helemaal links op de foto staat een struise jongedame waarvan ik toendertijd niet wist of zij nu een Van Rijn of een Schrader was.

Zij was een Schrader, maar haar voornaam weet ik nog steeds niet. Cornelia Wilhelmina Schrader had nog minstens twee zussen. Van een van die zussen heb ik hier een prachtige portretfoto. De foto is beslist ouder dan de hierboven getoonde foto.



Een korte blik op de familie foto en dit portret leert ons dat de struise jongedame niemand anders is dan de vrouw van het portret.

Op de derde en laatste portretfoto de tweede zus van Cornelia. Ook haar voornaam is mij onbekend. Verder weet ik niet helemaal zeker of de pronte, jonge vrouw rechts op de familiefoto de vrouw is op dit laatste portret. Het kapsel lijkt op een overeenkomst te wijzen, maar het feit dat haar zus zo ongeveer hetzelfde kapsel heeft, noopt mij voorzichtig te zijn in mijn identificaties.