Gbelibeelden in
Nederland

Gbeli en Damas hebben dit idee verder op artistieke wijze uitgebouwd naar eigen smaak en natuurlijk de plaatselijke schoonheidsidealen. Zij maken de beelden meestal in opdracht voor de plaatselijke elite die deze, meestal aangekleed als salonbeeld of zichtbaar voor de straat neerzet. De ongelofelijke impact van de beelden, deels door de waardige naaktheid van de vrouwen maar meer nog door hun natuurgetrouwheid roepen altijd reactie op. Corneille die zelf in het bezit is van vrouwelijke Gbelibeelden verwoordt het als volgt:" Ik was verrast door hun dominante aanwezigheid, hun présence. Ze waren er! Met hun weelderige vormen, als een overdrijving a la Rubens. Dat is wat ik er van kan zeggen: ze zijn er, ze zijn ongelofelijk aanwezig in mijn atelier." Maar ook de beelden die geen naakten voorstellen hebben een zelfde soort uitstraling. Je kan er niet omheen. Het is totaal. Het is verbazingwekkend naturalistisch. Het is een eigen soort kunst.

De broers Emile Gbeli en Nicolas Damas hebben gezorgd voor een serie Afrikaanse beelden die op z'n minst spraakmakend mogen worden genoemd.

De beelden zijn voortgekomen uit de traditionele "Dreamlovers". Deze, veel kleinere beeldjes, vertegenwoordigen de spirituele huwelijkspartners in de geestenwereld.
Volgens het geloof van de Baulé's wordt deze wereld verlaten bij de geboorte en voegt men zich weer in die wereld na de dood. Met name personen die gehinderd worden door huwelijksproblemen of vruchtbaarheidsproblemen geven vaak opdracht om zo'n beeldje te maken. Zij slapen dan één nacht per week alleen met dit beeldje om te kunnen communiceren met hun "Dreamlover", die als verbinding wordt gebruikt met de spirituele wereld . In West-Afrika speelt dit een grote rol.

Africa Exclusive heeft in 1994 de eerste beelden van Gbeli gekocht. Deze zijn aangekocht door het Volkenkundig Museum in Rotterdam en hebben ook daar voor veel publiciteit gezorgd. Ze zijn door hen tentoongesteld in de Kunsthal te Rotterdam als onderdeel van de tentoonstelling "Africa meets Africa" in 1996. Deze tentoonstelling is daarna naar Zuid-Afrika en de Verenigde Staten gegaan.

De 2 beelden die we daarna kochten zijn aangekocht door Felix Valk, de voormalig directeur van het Volkenkundig Museum Rotterdam die ze o.a. geëxposeerd heeft in de stadsgalerij in Heerlen tijdens de expositie "Er bestaat geen kunst in Afrika".

Ook daarna zijn er nog beelden van Gbeli aangekocht