de naam updaten, hoe moeilijk kan dat zijn, als je niet eens de initialen hoeft te veranderen, in navolging van de vpro:
daar hoef je toch niet over te vergaderen, tenzij je graag een "werkgroep" wilt blijven die niet werkt?
Moeten de ouwe lullen de nieuw afgestudeerden nu gaan vertellen hoe ze in de informatie-age feedback uit hun achterban kunnen halen?
Moeten we ze laten doormodderen en met hun lege phrasen ons bestuur laten overnemen?
Macht bestaat bij de gratie van hoever je het toelaat en uit handen geeft. HALLOOOH baas / voorzitter / bestuur: ik doe niet meer mee! Marlijn Aslander van Lifehacker kan jullie vertellen hoe je manuren vrijspeelt! Wat zou ik morgen eens gaan doen, dat ik niet moet van de baas, maar wat ik zelf nuttiger en leuker vind? 100.000 keer een beetje is heeeel veeel! Niet lullen maar gaten vullen! Denken in principes achter de regels; dan heb je de regels helemaal niet meer nodig. Weet je nog? Zo was de dwh ooit een anarchistische club, geen vereniging; we regelden alleen wat als er een onontkoombaar conflict dreigde, verder kon iedereen zelf-verantwoordelijkheid prima aan.
Waarom moet Lubbers Rutte en consorten weer gaan vertellen hoe je een kabbinet formeert ?
Nederland wordt nu helemaal gestuurd door de achterbank generatie,
die club die nooit zelf een besluit heeft leren nemen maar luistert naar Pappie en Mammie, ook al hebben die niets anders te melden aan een homojongere dan trouwen en monogaam blijven, ach, zij zullen het wel weten: dan is dat toch het ideaal ? Me hoela! Ja voor de fokzeugen van ons land wellicht, maar daar hoorden wij toch nooit bij ? Gelukkig niet, vooralsnog.
Als koeien niet meer in de weilanden mogen scheiten dan komen de ganzen van heel europa wel even hun drol draaien in de Nederlandse weilanden,
en dan doen ze dat niet alleen in de aloude koeienpoldergraslanden, maar net zo makkelijk in en rond de recreatieplassen van de randdstad
of op en boven de startbanen van Schiphol.
Bedankt, partij van de dieren (de amerikanen lachen zich suf, en vragen hoe is dat dierenstemrecht dan geregeld ? ) voor het lam leggen van een parlement met volstrekt waanzinnige vragen. Ja dan hadden jullie bij Landbouw maar niet zoveel ambtenaren moeten aannemen; die zijn allang blij dat ze weer weken tijd kunnen vullen met tobben op antwoordnota's. Bedankt voor een zwemberbod dat nu al in juli ingaat, niet vanwege blauwalg, want die kwam altijd in hete zomers pas in september, maar nu is het vanwege faecaliën ofwel ganzenstront in het water. Bedankt ook voor noodlandende vliegtuigen of voor een weeklang vliegverbod, ja waarvoor eigenlijk? wie heeft dat nou weer beslist of juist niet durven besluiten?
Langzamerhand heeft iedereen hier meer dan genoeg van die gladde stropdas, manager, lachen-maar-het-niet-menen generatie: how are you thuis morning? No, I don't want to know, just want you to think we're interested, so you will spend more, we learnt that from Thatcher and Bush & Cheney, Inmiddels hebben we ons bekomst van de 'licking up kickin down' type subsidie-managers, nooit geinteresseerd geweest in de achterban of 'klant' maar in veiligstellen van salaris en bonus. een tijdje dachten ze de boel nog te kunnen chanteren met, als we die bonussen niet meer in nederland krijgen, dan gaan we naar het buitenland. Nu keert het buitenland nog sneller als ons landje en staan de raden van bestuur, de commissarissen en politici met de handen in het haar. Nu moeten ze zelf weer alles beslissen en verantwoordelijkheid gaan dragen die ze niet meer af kunnen schuiven. Als laatste redmiddel zoeken en vinden ze nog hulp bij ZZP advies bedrijfjes. Zoals zo mooi beschreven in de pseudo historische roman Koninginnedag, waarin waarin Willem Asman een boekje open doet over hoe de kort daarna door eigen verraad aan het CDA dogma van "het gezin is hoeksteen van de samenleving" van z'n voetstuk gevallen CDA spindokter Jack de Vries en de CDA top zich in blinde paniek om na het kindermisbruik door de cleris nog te redden war er te redden viel van het totaal instortende eloctoraat van die partij. In het boek volgen we een stukje volstrekt geheim gesprek tussen Balkenende en een extern adviseuse. Balkenende blijkt hierin niet eens zo'n slecht analiticus (zolang het maar blijft bij een brainstormsessie onder volstrekte geheimhouding, want als het uitlekt zal hij toch zeggen: nee, zo heb ik dat nooit gezegd en nog minder bedoeld) :
Hij schoof heen en weer op zijn stoel. U stelde mij een vraag, over mijn belangrijskte politieke boodschap, en ik gaf u antwoord. We moeten de kracht van de samenleving benutten. Al in m'n proefschrift pleitte ik voor de terugkeer van de eigen verantwoordelijkheid van maatschappelijke organisaties. OOk mijn voorgangers, mijn eigen partij hebben helaas meegewerkt aan de afbraak van het maatschappelijk middenveld door allerlei organisaties afhankelijk te maken van overheidsgeld. Dat is niet goed; dat moet anders! Dat zie ik als mijn belangrijkste politieke boodschap: "de kracht van de samenleving benutten"
Ik zal u eens zeggen, wat het echte probleem is in dit land, dat is de financiële crisis: mijn baan staat op de tocht, mijn spaargeld is verdwenen en wat doet het kabinet er eigenlijk aan? Immigratie, wat doet het kabinet eraan? Komt u eens bij mij in het trappenhuis kijken. Dat is het zoveelste voorbeeld van Haagse spelletjes van mijn partij maar net zo goed de PvdA ; het ontkennen van problemen van mensen in de straat. We moeten die toch een keer bij de naam noemen en aanpakken. Daarin botst loyaliteit jegens religies met normen en waarden, eh, in de ogen van de mensen. Dat de overheid zich nu heeft teruggetrokken dat wordt nu juist het probleem. We verwarren de oplossing en de oorzaak. Alles is uitbesteed, gedereguleerd, verzelfstandigd, outsourcing. De macht is aan de interim-managers, maar de achterbank generatie heeft juist meer dan ooit behoefte aan sturing. Hoe laffer de bestuurder, hoe brutaler, gedurfder en duurder het extern advies. Vroeger hadden de partijen nog een sturing gevend programma, nu alleen nog een meer of minder charismatisch lijsttrekker.
Wat ontbreekt is wat het boek des levens vroeger nog spannend maakte, het onmisbare ingrediënt dat maakt dat je het uit wilt lezen: het conflict, de strijd, de hindernissen, het vuurwerk, de crisis. In de politiek hebben we afgesproken dat ingrediënt koste wat het kost te verstoppen: uitglijders, incidenten, schandalen. Nog een van Agt voorbeeld? Als Lance Armstrong zeven keer achtereen de toer wint, geweldige prestatie maar niets is slechter voor radio Tour de France. We vergeven hem omdat we wisten van zijn kanker.
verderop:
Het ging alleen nog maar om snelheid en geld. Wat klanten willen is totaal irrelevant, Inmiddels ook in het onderwijs en de zorg. Er gaat teveel geld in aan de bovenkant en er dript door al die tussenlagen kiks meer door naar de achterban beneden. Brutale ongeïnspireerde adviseurs met niets anders dan een model verdienen belachelijk veel voor belachelijk weinig. Het gaat alleen over trefwoorden, gele briefjes met kreten als imago, uitstraling, kostenbewustzijn, efficiëntie, prestatiecontract, rendement. Oja en over nieuwbouw, styling, redesign. Mens, klant, leerling, vertouwen, zijn volledig uit beeld verdwenen; weggecijferd. Natuurlijk kan je politici en bankiers nooit geloven de moeten zo hard en glad bulderen dat ze het zelf ook gaan geloven, en als je dat niet kon, resteerde liegen alsof het gedrukt stond.
Kan een club als het dwh bestuur hieruit niet leren hoe ze hun beleid niet moeten baseren op abstrakte meningpeiling van de leden, waar niemand nog een touw aan kan vastknopen, maar hun 'normen-en-waarden' wellicht destilleren uit de groepen die uit wanhoop van zoveel bestuurlijke starheid zich geheel extern hergroeperen en online of op huiskamerfeestjes communiceren en organiseren, zoals ooit provo's, krakers en kabouters in blaadjes als hitweek en aloha politieke vernieuwing afdwongen. Als het bestuur al in een stuip schiet als kerkerlijk kindermisbruik in een van de kunst uitingen die op LG 22 langs komt geparodieerd wordt? Ja, nu alle kranten het onderwerp afgelebberd hebben zou-het-kun-nen, maar een paar jaar geleden, voordat de zelfdenkende en doende leden en-masse het zinkend schip verlieten, toen was visie en vooruitlopen op de rest van Nederland nog een vanzelfsprekendheid bij de dwh. Delft liep toen jaren voor op de COC gemeenten en had wat te melden qua visie, vernieuwing en doorglibberen en glijen van de homocultuur. Nu lijkt het alsof er door onderwijs fixatie alleen nog pedo's en aan de noodrem hangende conservatieve ambtenaren over zijn. Als de huidige bestuurders dan ook nog met een nergens op moreel gezag gestoeld dit-mag-wel-en-dat-mag-niet-beleid voeren is het laatste grijntje vertrouwen van de generatie die de dwh heeft opgebouwd tottaal verspeeld en de tijd weer eens rijp voor John Lennon's "power to the people", en als de bestuurders niet willen luisteren, de achterban laat zich niet oneindig koeieneren, de les lezen en vindt z'n eigen nieuwe wegen. Geen internet communicatie? dan doen we dat toch om de dwh heen! Zo verdwijnt het laatste graantje gezag en de noodzaak van een kindercreche aan de LG. Geen sex? dan vinden we die wel bij commerciële homobars in de buur-gemeenten. En dan kan iedereen mij een cultuurpessimist vinden, ik kan er echt niks mooiers van maken. Een groot deel van de generaties die de dwh hebben opgebouwd herkennen zich niet meer ik de huidige club en hebben hun heil elders gezocht en gevonden. Ik zie dat niet keren als de vereniging zich blijft segmenteren en de waarden waarvoor we decennia hebben geknokt overboord geknikkerd zijn. Het aanbod richt zich op de jonge naieve, wat truttige homo en faalt om zin te geven aan een heel homoseksueel leven. Jammer, maar ook: een heel gezonde reactie. Decennia heeft het dwh monopolie goed gewerkt voor Delft en heb ik het ook van harte ondersteund. Nu is het een molensteen, die als ie niet wordt afgeworpen onherroepelijk zal leiden tot verzuipen.
het trekt wel bij
de immigranten die verrijken onze identiteit beter dan de hoog scorende nerd "professionals"
jammer dat het zo lang duurt voor we dat beseffen en er iets aan gebeurt.
de huidige generatie excecutives zal het ook door schade en schande moeten leren
ik vrees dat het duurt totdat ze straks door de volgende ook uit hun baan zijn gesodemieterd
onderstaande (voorbij de 1e vidclip) is al effe geleden geschreven,
bedoeld als gebaar van goede wil en om een opzetje te geven om de brug tussen de groep die zich niet meer in de dwh herkent
en zich door de preutse jongeren buitengesloten voelt en het vernieuwde bestuur weer te herbouwen.
Inmiddels is dat nieuwe bestuur zonder dat we ermee kennis hebben kunnen maken al weer aangetreden.
Er is zelfs een communicatiedeskundige in opgenomen, maar hebben we al iets gehoord?
nee,
nog altijd ijzige stilte.
nog worden de resultaten van de eerste ledenpeiling bestudeerd.
Ja, ze zullen wel weer vergaderen en plannen aan het smeden zijn en ze dan alvast aannemen voordat 'n achterban daar kennis van kan nemen, laat staan ermee akkoord gaat.
Waarom niet leren van de fouten uit het verleden en nou eens als de sodemieter :) een gesprek aangaan met de mensen die al jaaaren dit verval zien geschieden
en het aloude clubhuis hebben zien verworden tot iets wat het niet meer haalt bij het eerste de beste dorpscafé (ik kan het weten want ik ben in een dorpscafé opgegroeid,
maar ach, dat haalde rond 1970 nog omzetten van f 4000,- per avond en wat stelt dat nu nog voor, he?)
om het even bij de communicatie te houden:
Van mij hoeven ze niet te twitteren of facebooken, ze begrijpen er toch geen snars van,
maar dat de dwh nog altijd een website heeft waar ik bij m'n (ook al niet vrijwillig, nee er moest zonodig verjongd worden) vertrek als online coordinator, al voor gewaarschuwd heb:
De dwh is niet gebaat bij techno-nerds die geen cultuurbesef hebben.
Zeker niet als ze toegang, updates en feedback van de leden zo moeilijk maken dat de boel bij vertrek van zo'n medewerker totaal stagneert.
Zo heeft een zekere Remco een slagveld achtergelaten. Ja dan kan je wel een lekker kontje hebben, maar als je er toch niet mee communiceert ?
Opvolger Michel is 5 jaar later nog niet is staat gebleken de ravage op te ruimen, ook al had ie alle nerd-knowhow: overspannen afgevoerd.
Ik zou zeggen, laat mij het dan maar weer doen.
Ik heb het sinds ik deze functie acterliet bij de dwh voortgezet op eigen sites. Ook nu staan er geregeld events die ik her en der gefilmd heb al de volgende dag in HD 1080p youtube formaat online. Zo ook de recente dwh poolparties.
(ja er moet natuurlijk wel iets fotogenieks te filmen zijn, maar bij gebrek aan relaxt in hun body zittende jongeren vrees ik dat jullie het de laatste keer met een eind vijfiger als ondergetekende moeten doen).
Dan krijg je misschien af en toe wel iets minder subtiels oline en zal het 'closed shop' klimaat onderuit worden gehaald met wat rechtstreekser vormen van communicatie en ook kritiek, omdat het alleen vermelden van "het was weer geweldig" z'n failliet m.i. nu toch wel eens bewezen heeft. Maar dan kan niemand de dwh meer afdoen als nietszeggend, en staat er ook geen jaren oude desinformatie online.
is dat nou zo moeilijk?
Ik heb het al die tijd volgehouden: toen bleek dat de dwh niet genegen was hun meest verdienende avond te steunen, werd die extern gebaseerd, waardoor het dynamischer werd en bleef. Mijn weblog nadert in de 2 jaar dat ik de laatste teller heb, alweer de kwart miljoen bezoekers, en wordt door meer dwh lezen gelezen dan hun eigen site.
Natuurlijk zal ik het zolang de dwh niet van koers verandert volhouden om de kritiek door te geven die ze zelf dachten zo efficient te kunnen afstoppen.
Dan kan je dat beter binnenboord hebben dan extern, zou ik zeggen: Oppositie kan alleen maar groeien, een verouderde strategie niet. Vraag dat de communicatiedeskundigen van het Vaticaan maar.
Goed, ik geef graag toe dat met het vorderen der jaren bij velen, mezelf niet excluded, de toon wellicht lichtelijk eigenwijs wordt. Niet voor niets heeft onze taal daarvoor omschrijvingen gevonden als "ouwe zeur", en het engels "Grumpy old man" met de homo variant "dirty old man" of "D.O.M.", maar is het ook niet begrijpelijk dat je lichtelijk 'zuur' wordt als je niet serieus genomen wordt, terwijl je toch alles al eens een keer of wat voorbij hebt zien komen (en gaan).
Door het uitschakelen van de cohesie en communicatie tussen de generaties, een concept dat voor de overlevering van de wereldcultuur al vele millennia onontbeerlijk is,
heeft de homocultuur, zijn natuurlijke "gezonde" evolutie uitgeschakeld. Nu homojongeren denken elkaar te kunnen opvoeden gaan diepgang, ervaringen en geschiedenis verloren. Er is vooralsnog geen alternatief, daar de nieuwe media ondanks hun zogenaamde openheid, nog altijd vergeven van anglosaksische preutsheid, totaal falen: Zelfs de overlevering in de a-seksuele victoriaanse periode van Wilde en de Manns (ja, die familie van Dood in Venetie etc.) slaagde er beter in om cultuur, camp en inspiratie over te brengen naar wie wilde leren luisteren.
Om nog maar niet te praten over de Grieken,die hun cultuur zo prachtig in woord en beeld aan ons nagelaten hebben, totdat de laatse generatie homoos zelfs de religieze smet op het begrip pederastie overnam van de, toch op dit punt niet geheel te vertrouwen eclesia.
Daarbij kwam ook nog dat menig homo toch wel enige waarheid zag in de 'straf van god' die in de vorm van HIV/aids juist de zeventigers generatie de meest creatieve, communicatieve, mooiste en geilste woordvoerders ontnam.
Overlevering van seksualiteit kan je m.i. niet overlaten aan internet en de homo versie al helemaal niet aan de opvoeders en (hetero) ouders.
Als je die overlevering beperkt tot de communicatie die pubers op dit gebied voeren is onze minderheid gedoemd tot trieste onvolwassenheid (Dorian Gray?) en zou je kunnen concluderen
dat het leven net zo goed rond de leeftijd van dertig afgelopen kan zijn. Niet zo'n gek idee, ware het niet dat we alsmaar ouder aan het worden zijn en de puberteit nog steeds naar jonger opschuift.
Waar ouders als het goed is de diepere waarden wel doorgeven, is dat in de homo wereld afgesneden, tenzij je veel leest van Annie M.G. Schmidt tot filosofen als Hockenghem of sociale waarnemers als Wilde, Rimbaud, Isherwood, Reve, Hollinghurst, etc. In ieder geval namen die bij de huidige generatie TU studenten niet voor op de plank staan. Als het meezit wellicht nog een verfilming van hun populairste werk op dvd.
En zo werd Delft dus de meest homovijandige stad van Nederland. Niet zozeer door in onze omgeving, maar door intolerantie binnen de eigen gelederen en was ik 2 jaar geleden effe uitgeluld; kennelijk geen gesprekspartner meer omdat ik de integriteit van het bestuur in twijfel trok? Alsof ik in m'n eentje geen integriteit behoef. Nou nee, niet eigenlijk! Niet als het om fundamentele zaken gaat. Elkaar zo uit de wind houden is dat modern besturen? Jawel, volgens VVD commissarisen van wijlen DSB. Niet bij de Nederlandse spaarders, noch bij de homo consument, die dan niets rest dan een consumentenstaking. En zo sloot ik me na 35 jaar alsnog aan bij het leger van delftse homo's die het altijd al hadden over het zelfingenomen clubje waarbij ze niets te zoeken of vinden hadden. Maar er zijn er al zovelen voor mij schouderophalend weggelopen. Zo ben ik niet 'getrouwd'. Dat doe ik dan weer niet zonder m'n stem luid te verheffen, ook al zeggen er nog zovelen: 'don't waste your breath; get-a-life; move on!'
De club is nu onderverdeeld in een boel fijne maar hele kleine subclubjes, die nog gezellig met een paar man aan de bar zitten om elkaar te bevestigen in hun gelijk. Meningsverschillen en push and pull richting toekomst zijn verbannen naar internet; wèl zo veilig, kan je ook via de lucht niks engs oplopen! Maar zelfs daar: slechts een zielige poging tot een discussie verstoppen achter een e-mail lijst! Dat is tot mislukken gedoemd. Discussie moet in het openbaar gevoerd worden en ook naar buiten leesbaar zijn. Hooguit laat je deelnemers registreren om achteraf (heel voorzichtig) iets aan onbetamelijkheden te kunnen doen. Vooringenomen meningen verkopen niet meer, zeggen ook kranten en omroepen: Publiek vormt zelf zijn mening uit een tsunami aan informatie. De actualiteitenrubrieken van vroeger hebben plaatsgemaakt voor infotainment – programma’s als De Wereld Draait Door en Pauw & Witteman – waarbij juist wordt getracht scherpe meningen tegenover elkaar te zetten. ‘Je zou er niet aan moeten denken dat iedereen bij P& W of DWDD het met elkaar eens is. Dan kijkt geen mens meer’
Daarnaast is de dwh nu meer dan ooit alleen nog open naar studenten en zij die professioneel met studenten werken. Ook al is het officieel geen studentenvereniging is de hele structuur en alle communicatie zo vormgegeven. Lokale jongeren hebben de locale tent en masse de rug toegekeerd. Hetzelfde geldt voor andere enthniciteiten. Terwijl die nou net weer wèl de weg naar de wasdag vonden: kennelijk zitten zij helemaal niet te wachten op een 'social network', maar veel meer op een plek voor, 'no strings attachted' contacten en informatie over seksualiteit. Het baart de huidige bestuurders helemaal geen zorgen dat de weg naar de club maar door één soort homo te vinden is. Communicatie met andere groepen wordt als ze niet héél erg verwant zijn angstvallig uit de weg gegaan. Als ik subsidiegever was, zou ik op dat gebied eisen stellen.
Het is nu gelukkig in de politiek zo dat iedereen niet meer levenslang blijft stemmen op een en dezelfde partij. Ik heb me decennia lang groen en geel geërgerd aan mijn eigen ouders, die altijd, en nog, maar blijven stemmen op het CDA omdat ze als gelovigen nou eenmaal vinden dat dat moet. Nou ben ik vermoedelijk, als de boeken nog na te gaan zijn, degene die het langst de dwh kas heeft gespekt met ruim 30 jaar contributie. Als daar niet op een gegeven moment een erelidmaatschap voor in de plaats komt vind ik het meer dan terecht om eens een tijdje een andere club te steunen, die mijn belangen beter vertegenwoordigt. Hierin wordt ik eens te meer bevestigd in 3 voormalig grote partijen, waarin ereleden een draai van 180 graden of meer maken ten opzichte van het door henzelf ooit verkochte regeringsbeleid. Daar is kennelijk jaren van distantie, reflectie en wijsheid voor nodig. (Van Agt met Palestina, Wiegel met van alles en Kok van linkse vakbondsbestuurder naar bankdirecteur).
De tijden keren, dat gebeurt altijd en onontkoombaar. Daar twijfel ik niet aan, en daarom zit ik nu als geschiedschrijver beter om m'n plaats dan ooit: Iedereen heeft op een gegeven moment genoeg van de hokjesgeest, de preutsheid en het om de kern van ons bestaan, onze afwijkende seksualiteit, heendreutelen. Bovendien, op een gegeven moment zal iedereen toch ook wel eens een keer inzien hoe pijnlijk inconsiderate het is, en ook hoezeer het een vreselijke kapitaalvernietiging is als je een vereniging opzet die telkenmale de goeje dingen van z'n erfgoed eruit flikkert en van scratch overnieuw begint met roze behang. Steeds dezelfde dramatische vergissingen: ik kan dat niet langer aanzien.
Als ik maar een signaal zou zien, hoe klein dan ook, dat dit fundamentele probleem erkend en herkend wordt, ja, dan was ik nog altijd bereid om activiteiten te ondersteunen. Als ze iets van die aloude viriliteit en durf spirit uitdragen. Maar ik ga echt zelf geen nieuwe initiatieven meer nemen; dat is een gepasseerd station: daarmee ben ik naar elders verhuisd. Ik vind veel voldoening in DJ en VJ werk in Church A'dam en het leggen van fundamenten voor een homomuseum. Daarmee ben ik ZEKER niet uitgepraat, maar het is nu aan de volgende generatie om te laten zien dat zo'n kluppie van ons nog ergens voor staat en z'n identiteit niet opoffert in preutsheid, bochtenwringen en ANGST. Toch ben ik niet weggebleven bij het vieren van ons glorieus verleden, dat verleden pakt niemand me af, ook de zeldzame keer wanneer er een film draait die iets van die 'sprudel-spirit' (dat woord heb ik van de nog heel vitale Hetty Blok, ofwel Zuster Clivia) laat zien, blijf ik echt niet nukkig thuis.
Goed, ik ben vertrokken toen een groep vrienden, waarvoor ik een aanvraag had ingediend, hun homoseksuele aktiviteit niet op hun eigen manier in het pand mochten organiseren, omdat dat aanstoot zou geven. Ja, het zou er maar eens op lijken dat de dwh niet zo statisch is, maar een schip dat steunt en kreunt en af en toe averij oploopt op de woelige baren van de tolerantie en met stijgende neerslag en grachtenpijl regelmatig water maakt. Dat beeld is kennelijk anno 2010 al te verschrikkelijk. Het schip is er niet meer. Ja het gebouw is er nog, maar heeft nu meer weg van een kleuterschool, en zo pedo was ik nou ook weer niet. Zoals we in het verleden telkenmale zagen, wordt gebrek aan geest wederom gemaskeerd met uiterlijk vertoon: nu weer een nieuwe pui! Er moet kennelijk continue en toenemend worden verbouwd en vertimmerd om gebrek aan inhoud en ideeën over programmering te maskeren of een vals beeld van openheid te suggereren.
Maar wie ben ik om anderen ervan te weerhouden om de dwh als schattig braaf en handrijkend naar schuchtere bange hoomootjes af te schilderen, waar iedereen netjes naar de bovenmeester luistert en nooit eens iemand met modderknietjes, gescheurde broek of erger de andere kant op wil. Meer dan ooit is de club vervallen tot plek waar 'jongeren' bevestiging kunnen vinden voor hun coming out, vervolgens aan de man geholpen en dan opgehoepeld om de rest van hun leven samen met die 'ene' onder het huwelijksdekbed homofiele 'dingen te doen', die het dag of nachtlicht niet velen.
Dat het leven en, -shock-horror-, sex niet ophoudt bij dertig en er ook andere opties mogelijk zijn, wordt genegeerd. Die mogelijkheden onderzoek je maar elders. Een 'volwassenen' faciliterende benadering van onze rijke kunst en cultuur, verdieping en zingeving aanbieden aan de 'uiteindelijke meerderheid' die uiteindelijk boven de dertig belandt en dan echt niet van die enge 'ziekte' af komt, ziet de huidige generatie 'bewindvoerders' kennelijk niet zo zitten. De groep homoos die al helemaal niets van dat eeuwige geluk kan of wil vinden in het hetero model van het huwelijk laat je in deze door religie gedomineerde tijd gewoon vallen! Komt er fijn weer een praatgroep die de helft van het rijke scala aan opties die onze afwijking voor het leven te bieden heeft, wenst te negeren: Daar begint de indoctrinatie ellende!
Dat terwijl ik toch in mijn krant lees dat iedereen langzaam moe wordt van de risicoloze programmering van onze publieke media of de bioscoop: Iedere connaisseur weet: extreme zoetigheid, zoals bonbons, kan je alleen met mate consumeren. Anders gaat het tegenstaan en bovendien wordt je dik, gemakszuchtigd; verslaafd. En ik ben de persoon niet om, ook al zou ik nog wel iets goeds kunnen melden, nu te gaan bolletjestrelen. Liever geen commentaren als ‘Aaah sooo sweeet’, of kinderlijke stemmetjes ('kuchikuchikuchi').
Als je, het huidig bestuur en de oude Johnnie Hoes hit (wanneer gaat die nou eens dood, dan hebben we weer een maand meezingers op de radio)
'daar mag je alleen maar naar kijken maar aankomen niet' mag geloven is het enige, en wellicht nog veel riskantere, wat op LG 22 nog mag, alcohol consumeren.
Er is zo'n betonnen bak omheen gebouwd dat die zelfs door mij niet meer in beweging te krijgen is.
Nee, ik ben niet vertrokken omdat ik m'n zin niet kreeg: ik had al een hard hoofd in het plan dat de aanleiding vormde; het was een plan van derden, want ik was niet voor niks na 10 jaar met de Wasdag gestopt. Omdat de volgende generatie zo preuts of liever hypocriet was geworden zag ik geen haalbare voortzetting die nog een beetje werd gedragen door een quorum. Bovendien, was mijn hulp en expertise op dit gebied nodig op plekken waar de homo-seksualiteit nog niet verworden was tot een theekransje.
De beslissing bij bovengenoemd besluit werd me meegedeeld niet met een nee, maar met een briefje waarin een pakket voorwaarden werd genoemd, waarop ik alleen maar met 'onaanvaardbaar' kon antwoorden. Een reactie waarin die voorwaarden als onrealistisch werden weerlegd had als resultaat een tweede briefje met nogmaals precies dezelfde voorwaarden. Verdere discussie werd niet open gelaten, om de persoonlijke integriteit van bestuursleden niet in gevaar te brengen ?
Ik noemde het dwh bestuur nog erger dan de gristenunie. Dat moet ik eerst terugnemen, wil men nog met mij praten. Is de vergelijking niet gerechtvaardigd als er bepaalde soorten homoos niet (meer) welkom zijn bij de dwh, tenzij ze hun leven aanpassen en aan "don't ask don't tell" gaan doen? Mag ik niet vinden dat de huidige club trekjes krijgt van een 'homo kerk', met alle intolerante geloofsleer dogma's van dien? Waar iedereen die andere vormen zoekt of kiest dan die ze ook nog 'normaal' durven noemen, nog net niet in de gracht beland, maar wel met hun activiteit de deur wordt gewezen. Is het niet pijnlijk om te zien dat een club die zoveel generaties geleden heeft onder het feit dat ze een kleine minderheid vormen, blijkt geen enkele ruimte te laten aan minderheden binnen eigen gelederen? waar slechts 2 tot heilig verklaarde minderheden gerespecteerd worden: vrouw of jong? Mag ik niet zeggen dat ik juist die twee minderheden als het meest intolerant en verkrampt ervaar? Zolang een bestuur voor 'andersdenkenden' of voor in een verkeerd tijdperk geborenen geen begrip opbrengt, of een representatieplicht voelt voor ALLE homoos, wat heel iets anders is dan je thuis of verwant voelen met eenieders levensstijl, heb ik bij die vereniging niks te zoeken. Dan zeg ik: dat pand en die vereniging, waar ik zoveel jaren aan heb meegebouwd, is nu gekaapt door fundamentalisten, die nieuwkomers indoctrineren met opvattingen waar ik niet achter kan staan: Het is in strijd met mijn 'geloof' om dit nog langer te ondersteunen.
Ik geef al 2 jaar openingen om de zaak te herstellen: slik keer op keer mijn 'pride' in, ondanks het negeren van een hele generatie van opbouwers van de dwh bij het vieren van een lustrum: SCHANDE! Ik erken ruiterlijk dat ik niet de makkelijkste ben en op essentiele punten niet zomaar voor het compromis ga. Ik ken de lokale, landelijke- en wereldpolitiek al 60 jaar en weet dat je niet al te snel kreten als 'onacceptabel' uit de kast moet halen, wil je uitwegen uit een impasse niet blokkeren, maar toch zijn er momenten dat je niet anders kan als door de managers en bankdirecteuren generatie wordt bedacht dat je RECHTEN waar wij een kwart eeuw geleden voor vochten uit preutsheid, angst en valse tolerantie voor religies nu wel weer in de vuilnisbak kunnen mieteren, dan is het mijn plicht om dat soort krachtermen 'uit de kast' te trekken.
Politieke krachttermen escaleren en devalueren ook: na gristenunie moet ik nu uitpakken met het scheldwoord CDA; net als Balkenende heeft het huidig bestuur zoveel gereformeerd onverzettelijk ego dat ze niet bereid zijn ook maar enigszins hun klungeligheid in het verleden te erkennen. Dacht die man nou echt dat Nederland na 7 jaar zijn rampbeslissing om met Bush mee te heulen vergeten zou zijn? Zoiets ettert altijd door en als je het negeert, komt zo'n boemerang met een oorverdovende klap weer terug. Wat mij betreft is dat moment nu: ik hoef ook niet meer in te binden. Dat is te laat: ik heb de aktiviteiten die niet meer plaats konden vinden bij de dwh elders ondergebracht. Nu wordt er gesmeekt om lief te zijn om de dwh weer eens van de ondergang te redden. Die ondergang komt alleen omdat een groot deel van de oudere en kapitaalkrachtige bezoekers niets meer in dat clubhuis aan de LG te zoeken heeft. Kritiekloos achter de kids aanlopen en daar niks voor terugkrijgen ? MY ASS, Letterlijk graag! Of verleer je door het alleen nog in het echtelijk bed doen het aloude door de knieën gaan ?
Als je nou eens effe wat begrip opbrengt en er niet alleen voor de pubers bent maar voor de homoos van wieg tot graf, dan heb je kans dat wie niet kiest voor de burgerlifestyle aan het eind van dat leven zijn erfgoed niet aan adoptiekids maar in dankbaarheid achterlaat aan dat warme nest en daarmee bijdraagt aan een zelfs bij een crisisje onwankelbare financieel gezonde structuur voor de volgende generaties.
Goede bijkomstigheid is natuurlijk dat ik nu meer ruimte heb om de diskussie en de homoseksualiteit elders te beproeven. Dat houdt je fris en scherp. Bovendien was ik toch een beetje een Simon Carmiggelt achtige karikatuur van mezelf geworden als vast ornament aan de hoek van de bar. Dertig jaar heb ik me beijverd om het monopolie van de dwh in stand te houden. Dat vond ik een goed ding, zolang die club het voortouw nam in vernieuwing, anarchisme en experiment was er ook niet tegen zo'n vrijwilligerstent op te concurreren. Zeker als de concurrentie het niet al te eerlijk aanpakte, was het een plezier om ze te vuur en zwaard en met succes te bestrijden. Nu de club in de ouwe klei vastloopt, is het zeer de vraag of de strategie nog hout snijdt. Als binnenkort een nieuwe echte speelplaats zijn deuren opent, heeft m.i. de dwh de laatste reddingsboot gemist. Ik blijf zeggen: als je nu niet kiest voor een open benadering en denkt dat moraliseren beter werkt dan faciliteren, dan ben je net als de mensen van Exite, die tien jaar geleden zich te goed vonden om Google over te nemen voor nog geen miljoen dollar omdat ze het nut niet zagen van een zoekmachine die niet begon met een zelf opgezette database maar eerst aantwoord wilde op de vraag wat de zoekende mens eigenlijk wilden weten. Een dwh bestuur dat zelfs nog nooit is wezen kijken in de twee dichtstbij gelegen homotenten van de regio, en niet weet hoe daar over Delft wordt gedacht, ja, dat vind ik dan getuigen van kortzichtigheid, of dichtgeknepen kont, eh, mond. Die twee tenten, met professioneel barpersoneel dat bezoekers niet laat wachten omdat ze met hun vriendjes moeten kakelen of smssen, en de generaties wel respecteren, doen het nu beter dan ooit.
Je kunt natuurlijk keffen en brullen zoals ik, of zoals dit dwh bestuur, de gelederen sluiten en (verstandig) zwijgen. Poseren, daar zijn wij nichten goed in: doen alsof het van beschaving getuigt als je zwijgt en wie dat niet doet afschilderen als rücksichtlos of ongenuanceerd bot. Dat mijn uithalen wel eens een reactie zou kunnen zijn op een even ongenuanceerd bot gebrek aan respect voor het 30 jaar ondersteunen van een club . . . Ach, dat wisten de meesten van jullie niet eens, en misschien is dat maar beter zo, dan zouden jullie vanwege het schaamrood op de kaken je gezicht ook de komende jaren ook niet meer durven laten zien.
nog meer beeldspraak ???
Ach het is wel weer genoeg; ik heb me al ingehouden en de vergelijking van dwh moralisme met de landspolitiek verzacht. Wat VOC mentaliteit? COC zul je bedoelen!
de naam updaten, hoe moeilijk kan dat zijn, als je niet eens de initialen hoeft te veranderen, in navolging van de vpro:
daar hoef je toch niet over te vergaderen, tenzij je graag een "werkgroep" wilt blijven die niet werkt?
Ik had ook nog een lijstje van aktiviteiten, die een ingedutte club uit z'n nu al enige jaren durende winterslaap kunnen 'rukken:
Als er een bestuur blijft zitten dat volhardt in vooringenomen closed-door standpunten, blokkerende voorwaarden uit hun hoed, eh, mijter toverend in plaats van creativiteit en verrassend andere dan de eigen visies stimulerend, en bovenal,
vertrouwen en seksuele belangstelling tussen de generaties versterkend in plaats van afbrekend, ja dan is er straks echt geen community meer over, maar zichzelf bevestigende nerds die alleen nog via het eigen operating systeem kunnen communiceren.
Als op deze laatste uitgestoken hand ook weer niet dan met misprijzen wordt gereageerd, dan vrees ik dat het echt te laat is om stranden van het schip te voorkomen .
Ach ja, als je denkt zogenaamd professioneel bent door superieur te zwijgen,
wekelijks uren verdoet aan vergaderen, zonder met resultaten naar buiten te komen.
Dat klinkt misschien allemaal hard en rancuneus, maar niets is minder waar: ik schrijf deze analyse alleen om helder te krijgen hoe het wel en niet moet, verder. Een bestuur dat zozeer naar binnen is gekeerd, en zo weinig heeft gedaan om de achterban aaneen te smeden en op te zwepen tot grotere hoogte, juist in tijden van tegenspoed de pret en het optimisme weet terug te brengen , mag wel een keertje ter verantwoording worden geroepen.
Elke keer als er weer eens een stevige beslissing moest worden genomen sloot het bestuur zich op en vergaderde en vergaderde en hoorden we niks, en als we dan uiteindelijk wat hoorden weerklonk slechts gebrek aan visie, afwijzing, voortbestaan van de status quo.
Als je de generatie die al decennie bestuurs-ervaring heeft niet serieus neemt, niet in staat bent zij die ooit de fundamenten van de vereniging hebben gelegd te respecteren, hun waardevolle betrokkenheid niet zinvol weet om mee te wegen in beleid en her en der zelfs onvrijwillig vertrek van deze generatie bewerkstelligt,
dan ben je alleen maar bang amateuristies bezig, maar ook pijnlijk remmend richting zelf-relativering, verfrissing, vernieuwing, vrolijkheid, levendige discussie.
In de tijd dat we de boel weer aaneen hadden kunnen smeden hoorde ik alleen ijzige stilte: een logge treurige onbeweeglijke klomp blubber:
Ik denk dat we in deze tijd niet verder kunnen met een bestuur zonder mondige ouwe lullen. Zolang wacht ik tot er weer eens een hand wordt uitgestoken. Pas dan kunnen we een nieuwe poging doen tot aaneensmeden van al die kleuren en stromingen die niets meer gemeen hebben dan een seksuele voorkeur.
Zoals ik al eerder duidelijk maakte, ik ben als ouwe lul zeker niet bezig mezelf mooi af te schilderen. Daarom zit ik te graag in de underdog positie.
Maar ik wil ook niet onder stoelen of banken steken dat ik al wat generaties met het emmertje gevist heb: nee, nooit in het dwh bestuur gezeten, maar wèl in het lg22 stichtingsbestuur, een jaar of tien bladredactie (toen nog maandbrief), een jaar of tien activiteiten en owee programmering aangestuurd (toen fun division), een jaar of tien
de wasdag aangestuurd (zoald iedereen hopelijk nog wel herinnerd). Ik wil ook graag nog wat parallellen met de politiek trekken (waar we vandaag een groot talent als lijsttrekker zagen vertrekken en een grote veel te starre niet meer lerende nitwit blijft zitten).
Ook daar zien we mannetjeskonkelaars en de meesters in pootjehaken, hup kampioen Verhagen, weer makkelijk scoren .
een beetje rancune kan geen kwaad hoor ik zojuist weer op DWDD een nieuwe held zeggen, die eerst een dokters attest wil hebben, dat ie geen pathologisch psychopaat is, om voor een politieke parij in het veld te willen treden (niet omdat ie te oud is).
Zo voel ik me ook naar de dwh:
Vaak is het eerste verwijt naar critiecaster als ondergetekende: "doe het dan maar eens zelf!" Ik vind, met 40 jaar bestuurlijke ervaring, zowel in professionele als vrijwilligers organisaties, dat ik recht van spreken heb:
Met de jaren heb ik de deskundigheid, voortvarendheid en durf in allerhande organisaties zien afnemen. Wat nu overblijft hangt vaak alleen uit onzekerheid nog krampachtig aan regels, conventies en formaliteiten en verspilt het grootse deel z'n tijd met zichzelf in stand te houden en zelfbevestiging in plaats van rondkijken naar creativiteit en durf elders.
Desondanks, zie je van gemeenteraden, tot colleges van B&W en Tweede Kamers, maar ook in de kaders daaronder sneller dan ooit mensen afbranden en in wanhoop de pijp aan Maarten laten.
Wat overblijft zijn vaak de meest kleurloze regelneven en nichten die zelf wel uitkijken om durf-initiatief te nemen maar zich als enigen in deze structuren als parasieten weten te handhaven.
Geen wonder dat we hiermee in de grootste crisis sinds begin vorige eeuw zijn beland. Kunstenaars toen noemden het de Jan Salie mentaliteit, een "groot" politicus van nu de VOC mentaliteit. Ik hou het bij de COC mentaliteit: zo graag 'normaal' willen zijn en in de krampachtigheid daar niet bovenuit stijgen.
Vroeger waren we er trots op dat de DWH geen COC was.
nu weet niemand meer uit te leggen wat het verschil is
Ik zou nu zeggen: ik ben te oud, en zeker te rancuneus voor de dwh, bovendien moet ik van de politiek nog een aantal jaar de arbeidsmarkt op, kom maar terug als ik 67 ben en dan voel ik me zeker jong genoeg om de battle met de kindergeneratie af te maken en me kandidaat te stellen! Daarnaast, ook niet om m'n kwaliteiten op te veizelen, maar omdat ik het nooit kan laten: Ik had 14 februari op de roze verkiezings-avond aan de aanwezige delftse politivi willen vragen: Ik heb 'het' tot nu toe keer gedaan met lijsttrekkers: één super winnende bij lanandelijke verkiezingen en één super winnende bij Europese verkiezingen. Is er bij de Delftse verkiezingen nog een lijsttrekker die wil winnen en mijn hattrick wil vol maken? Jammer genoeg ben ik niet aan die vraag toegekomen. Het is weer zo'n vraag die je volgens de beroeps-traoners (verziekers) en de politieke sluwe (laffe) honden niet hoort te stellen, maar ik juist wel zou stellen omdat het humor en onverschrokkenheid toon. Los daarvan is er ook nog een partij waarvan de homogroep nog voordat die partij z'n huidige naam had bij ons aan de Oostsingel is ontstaan. Waarvan de voorlaatste voorzitter en wethouder van het stadje Rotterdam een goede vriend was, en die mede dankzij de twee ouwe lullen van de oostsingel nog kwam optreden op het zo treurig verlopen lustrum van vorig jaar:
tot slot zag ik van de week op dit gebied nog een voorbeeld van hoe het niet moet: Een van de beste fraktieleiders deed het enige echt mannelijke bij groot electoraal verlies (ook al was dat niet zonder meer op haar conto te schrijven) en gaf op, terwijl de twee mannetjesputters die veel en veel meer verloren bleven zitten als lijsttrekker (zie ook m'n weblog entry van 7 maart)
Jammer dat we dat superwijven tandem ter linkerzijde dat m.i. nog tot grootse dingen in staat was, niet in het minst zelfopoffering (een moeder eigenschap?), kwijt zijn.
en waarvan een voormalig 1e kamerlid nog aan de start heeft gestaan van de stiching die ik heden ten dagen run ter ondersteuning van homo erotische kunst en het wegnemen van de sluier van schaamte daaromtrent.
Ik weet niet voor wie ik de slotwoorden schrijf, voor mezelf of de dwh
you gotta get yourself together:
you got stuck in a moment
and now you can't get out of it . . .
luister naar U2
enne nog een citaat van de late Mr. Quentin Crisp:
To those who think this is the right path and believe that personal relations need to be ratified by the State
and that «equal rights» are standardized rights,
I would like to answer them with these wise words:
"Do not seek to become like your opponents. You have the burden and the great joy of being outsiders. Everyday you live is a kind of triumph. This you should cling on to. You should make no effort to try join society. Stay right were you are. Give your name and serial number and wait for society to form itself around you, because it most certainly will. Neither look forward where there is doubt nor backwards where is regret. Look inward and ask not if there is anything outside that you want but whether if there is anything inside that you have not yet unpacked." ...and that is why I will always remain queer. Especially among gays...
of,
remember 'Queer as folk USA' season 1 episode 17 :
verraad nooit je achterban om populair the zijn in de verkeerde kringen; komt je duur te staan . . .
dat noemen wij likken naar boven en trappen naar beneden: we may be perverts, but we never sank that low!
of:
The boss of US Internet giant Google on Friday expressed concern that youngsters growing up in the mobile-instant-information-age will develop a "deep reading" problem.
"The one that I do worry about is the question of 'deep reading'," said Eric Schmidt, the 54-year-old chief executive and chairman of the internet giant, referring to the term used to explain reading for greater comprehension.
"As the world looks to these instantaneous devices... you spend less time reading all forms of literature, books, magazines and so forth," he told the World Economic Forum in Davos.
samevattend: best bestuur: gezichtsverlies, dat maakt mij niks uit, ik weet dat ik als promiscu en seksueel aktief binnen jullie homowereld tot de paria's behoor; daar heb ik geen enkele illusie over en bovendien schaam ik me daar in de verste verte niet voor. Ik heb alleen het geluk als een van de weinigen van een generatie de woeligste periode in onze korte homogeschiedenis intensief te hebben meegemaakt maar ook de pech om die te hebben overleefd. Dat maakt het leven al behoorlijk eenzaam. Dus ach, wat maakt mij dan nòg een welwillend gebaar (wat door jullie vast al niet als zodanig word herkend) uit? Ik heb echt al teveel meegemaakt om met angsthazen die je zelfs met het grofste geschut niet in beweging of in discussie krijgt nog een poging te wagen. Als je bang bent voor dialoog, echt debat, niet door de eerste de beste vergelijking op de teentjes getrapt, als je dan ook nog op een ondoorzichtige manier nieuwe inbreng in het bestuur gaat filteren op gelijkgestemdheid in een soort sollicitatieprocedure, ja, dan kun je wat mij betreft de tent morgen sluiten. En JA, als er dan weer eerst met een achterban en een kader een maand of wat moet worden overlegd voor er een standpunt of een reactie kan worden geformuleerd ... Ik blijf niet wachten. Daar heb ik echt geen tijd meer voor. En NEE, als men denkt dat ik mezelf als zielig slachtoffer afschilder die je uit artsen-zonder-grenzen of red-de-walvis mede'homo'lijkheid niet mag negeren, laat dan maar. wat mij betreft wordt er dit jaar weer opgekrabbeld uit het diepe dal van het rampjaar 2009 Ik wacht de gedurfde en moedige projecten met spanning af . . .
plaatjes hierbij: queerlog/log/lol/SaveTheWhale2.jpg
of: art22/gay-freedom-1970.jpg
